Σαν σήμερα
στη Ρόδο

Στις 30 Ιουλίου 1929, ημέρα της εορτής του Αγίου Σουλά στη Σορωνή, ένα μεταφορικό αυτοκίνητο που μετέφερε πανηγυριστές προς την πόλη της Ρόδου εξετράπη της πορείας του και συγκρούστηκε με οικοδομή στον δρόμο Τριάντας–Ρόδου. Η ημερομηνία συνάγεται από δημοσίευμα της «Ροδιακής» της Δευτέρας 5 Αυγούστου 1929, το οποίο γράφει ότι το δυστύχημα συνέβη «την παρελθούσαν Τρίτην».

Ο οδηγός ήταν ο Στυλιανός Πανταζής, από τη Βιλλανόβα, σημερινό Παραδείσι. Κατά την περιγραφή της εφημερίδας, το όχημα ξεκίνησε από τον χώρο του πανηγυριού περίπου στη 1.30 μ.μ. με περίπου είκοσι επιβάτες και παρέλαβε ακόμη έναν πεζό κατά τη διαδρομή. Μετά την περιοχή των Κρητικών, κοντά στο κτήμα του Ηλία Ακάβη και στο σημείο της παλιάς Χοχλακούρας, το αυτοκίνητο προσέκρουσε σε κτίσμα και καταστράφηκε.

Η εφημερίδα απαριθμεί αρχικά εννέα νεκρούς: Σάββα Παπαγεωργίου, Ελένη Βεζυράκη, Νικόλαο Καράμπελα, Ι. Σκλάβα, Λοίλιο Πέροιτς, Α. Βιτσεντνίνη, Ν. Μπρουσάλη, Κωνσταντίνο Γ. Παστελλάκη και Ρόζα Σκλάβου. Καταγράφονται επίσης έντεκα τραυματίες, ανάμεσά τους ο οδηγός. Η γραφή ορισμένων επωνύμων προέρχεται από μεταγραφή του δημοσιεύματος και πρέπει να ελεγχθεί στο πρωτότυπο.

Σε επόμενες παραγράφους του ίδιου αποσπάσματος αναφέρεται ότι υπέκυψε στα τραύματά του ο Εμμανουήλ Σωτηρόπουλος, πεθερός του επίσης νεκρού Σάββα Παπαγεωργίου. Καταγράφεται και δεύτερος μεταγενέστερος θάνατος ενός Ιωάννη, με επώνυμο «Ταμπουράς» στη νεκρολογία και «Καμπούρης» στον αρχικό κατάλογο των τραυματιών. Ο πιθανός τελικός απολογισμός είναι επομένως τουλάχιστον έντεκα νεκροί, αλλά δεν έχει επιβεβαιωθεί ανεξάρτητα.

Τους τραυματίες περισυνέλεξαν περίοικοι και άνδρες των ιταλικών αρχών και τους μετέφεραν στο νοσοκομείο. Ο γενικός διοικητής Mario Lago και η σύζυγός του Donna Ottavia, καθώς και ο δήμαρχος Alfonso Biliotti, επισκέφθηκαν τους τραυματίες. Οι κηδείες οργανώθηκαν με δημόσια δαπάνη, με ακολουθίες στον ορθόδοξο ναό του Νεοχωρίου και στην καθολική Santa Maria.

Η ελληνόγλωσση σελίδα «Αγγελιαφόρος» ανακοίνωσε έρανο για τις οικογένειες, με εισφορές της διοίκησης, του Δήμου και ιδιωτών. Η τραγωδία συγκλόνισε τη Ρόδο και αποτυπώνει τόσο τη μεγάλη συμμετοχή στο πανηγύρι του Αγίου Σουλά όσο και τις δυσκολίες των πρώτων οδικών μεταφορών. Η ακριβής ταύτιση των θυμάτων και η χρονική σειρά των κηδειών παραμένουν αντικείμενο αρχειακής έρευνας.