Σαν σήμερα
στη Ρόδο

Στις 26 Φεβρουαρίου 2002 χρονολογείται το προεδρικό διάταγμα με το οποίο εγκρίθηκε η σύσταση και ο οργανισμός του κοινωφελούς Ιδρύματος «Εμμανουήλ Χριστ. Σταματίου και Μαίρης Χριστ. Σταματίου – Παπαδάκη». Η πράξη δημοσιεύθηκε λίγες ημέρες αργότερα, στις 8 Μαρτίου 2002, στο ΦΕΚ Β΄ 292.

Η σύσταση του φορέα σηματοδότησε τη μετατροπή μιας ιδιωτικής πρωτοβουλίας προσφοράς σε οργανωμένο ίδρυμα, με καθορισμένους σκοπούς και κανόνες διοίκησης. Ο Εμμανουήλ Σταματίου και η Μαίρη Σταματίου – Παπαδάκη συνέδεσαν το όνομά τους με την προσπάθεια οικονομικής υποστήριξης νέων της Ρόδου, ιδιαίτερα μέσα από εκπαιδευτικές ευκαιρίες.

Σε μία νησιωτική κοινωνία όπου οι σπουδές συχνά απαιτούν μετακίνηση και επιπλέον οικονομικές δυνατότητες, η ύπαρξη ενός ιδρύματος με προσανατολισμό στις υποτροφίες απέκτησε ιδιαίτερη βαρύτητα. Η μετέπειτα πορεία του φορέα διεύρυνε το πεδίο της προσφοράς σε δράσεις που συνδέονται με τη μάθηση και την ανάπτυξη δεξιοτήτων.

Η 26η Φεβρουαρίου αποτελεί ημερομηνία του νομικού εγγράφου. Για τη δημόσια δημοσίευσή του στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως υπάρχει ξεχωριστή καταχώρηση στις 8 Μαρτίου 2002, ώστε οι δύο πράξεις να μην παρουσιάζονται ως ένα και το αυτό γεγονός.

Στις 26 Φεβρουαρίου 2026 δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Herpetology Notes η πρώτη επιστημονική καταγραφή της κινεζικής νεροχελώνας Mauremys sinensis στη Ρόδο. Οι ερευνητές Κωνσταντίνος Καλαεντζής και Παρασκευή Λουιζίδου είχαν εντοπίσει τον Σεπτέμβριο του 2025 τρία ενήλικα άτομα σε ρέμα του πάρκου Ροδινιού. Κατά την ίδια έρευνα παρατηρήθηκαν επίσης άλλες υδρόβιες χελώνες, επισημαίνοντας την ποικιλία αλλά και την ανθρώπινη επίδραση στα μικρά γλυκά νερά της πόλης.

Μία από τις χελώνες μεταφέρθηκε στον Υδροβιολογικό Σταθμό Ρόδου, όπου ελήφθη βιολογικό δείγμα στο πλαίσιο δημιουργίας γενετικής βιβλιοθήκης αναφοράς. Το είδος δεν είναι αυτόχθονο της Ρόδου και συνδέεται γενικότερα με το διεθνές εμπόριο ζώων συντροφιάς και την απελευθέρωσή τους στο περιβάλλον. Η έρευνα δεν αποδεικνύει από μόνη της ότι έχει δημιουργηθεί μόνιμος αναπαραγόμενος πληθυσμός, αλλά αποτελεί σημαντική τεκμηρίωση για τη διαχείριση των ξενικών ειδών.