Σαν σήμερα
στη Ρόδο

Στις 28 Φεβρουαρίου 1851 ισχυρός σεισμός, εκτιμώμενου μεγέθους περίπου 6,8–7,0, πλήττει την περιοχή της Ρόδου και της απέναντι μικρασιατικής ακτής. Σύγχρονες επιστημονικές ανασυνθέσεις τον εντάσσουν στους σημαντικούς ιστορικούς σεισμούς της Δωδεκανήσου.

Το γεγονός προστίθεται στη μακρά σεισμική ιστορία της Ρόδου, λίγα χρόνια πριν από τη μεγάλη ακολουθία καταστροφών της δεκαετίας του 1850 και του 1860.

Η ιστορική τεκμηρίωση ενός σεισμού πρέπει να διαχωρίζεται από τις μεταγενέστερες εκτιμήσεις για την έντασή του. Για παλαιότερες περιόδους οι περιγραφές των επιπτώσεων έχουν ιδιαίτερη αξία, χωρίς να ισοδυναμούν με σύγχρονη οργανομετρική μέτρηση.

Στις 28 Φεβρουαρίου 1927 εγκρίθηκε η ίδρυση της «Ελπίδας» Κρεμαστής, αθλητικού σωματείου που αποτελεί σημαντικό κεφάλαιο στην ιστορία του οργανωμένου αθλητισμού της περιοχής. Η δημιουργία του έγινε σε μια εποχή κατά την οποία τα ελληνικά σωματεία στα Δωδεκάνησα λειτουργούσαν κάτω από την εποπτεία της ιταλικής διοίκησης.

Η «Ελπίδα» υπήρξε πρόδρομος της μεταγενέστερης αθλητικής παρουσίας που συνδέθηκε με τον Φοίβο Κρεμαστής. Η ίδρυσή της δείχνει πόσο ισχυρή ήταν η ανάγκη των τοπικών κοινωνιών να διατηρούν συλλογική, κοινωνική και αθλητική δράση παρά τους διοικητικούς περιορισμούς της περιόδου.

Η έγκριση δόθηκε από την ιταλική διοίκηση του Μάριο Λάγκο. Στις 2 Μαρτίου ακολούθησε η πρώτη συνεδρίαση του διοικητικού συμβουλίου, ενώ το 1933 εγκαινιάστηκε το γήπεδο της Ελπίδας στην Κάτω Αμπέλα.

Στις 28 Φεβρουαρίου 1935 αναχώρησε από την κοιλάδα Val di Fiemme, στην περιοχή του Τρεντίνο της βόρειας Ιταλίας, μια ομάδα επτά έμπειρων υλοτόμων με προορισμό τη Ρόδο. Το ταξίδι εντασσόταν στο σχέδιο της ιταλικής διοίκησης για την αξιοποίηση των δασών του νησιού και την εγκατάσταση εργατικών οικογενειών σε έναν οργανωμένο οικισμό, που αργότερα ονομάστηκε Campochiaro και σήμερα είναι γνωστός ως Ελεούσα.

Οι πρώτοι επτά δασεργάτες καταγράφονται ως Leone Degiampietro, Basilio Tavernar, Silvio Tavernar, Ernesto Selle, Giulio Bonelli, Valentino Vinante και Giacinto Boschetto. Είχαν εμπειρία στη διαχείριση της ξυλείας, στην κοπή δέντρων και στις εργασίες που απαιτούσε μια οργανωμένη δασική εκμετάλλευση. Η παρουσία τους προηγήθηκε της μαζικότερης άφιξης των οικογενειών, που πραγματοποιήθηκε αργότερα μέσα στο 1935.

Η πρωτοβουλία συνδεόταν με την προσπάθεια του κυβερνήτη Mario Lago να αναπτύξει την οικονομική εκμετάλλευση των δασών της Ρόδου και με την παράλληλη πολιτική ιταλικού εποικισμού. Ο οικισμός που δημιουργήθηκε στα δάση του κεντρικού νησιού απέκτησε κατοικίες και κοινωφελείς εγκαταστάσεις, ενώ η ιστορία του αποτυπώνει τόσο την εργασία των δασεργατών όσο και τις πολιτικές επιδιώξεις της Ιταλοκρατίας.

Η 28η Φεβρουαρίου τεκμηριώνει την αναχώρηση από την Ιταλία. Δεν είναι γνωστή η ακριβής ημέρα κατά την οποία οι επτά άνδρες αποβιβάστηκαν στη Ρόδο.

Στις 28 Φεβρουαρίου 2006 πραγματοποιήθηκε στη Ρόδο η πρώτη Μεσαιωνική Γιορτή, μια πρωτοβουλία που επιδίωξε να επαναφέρει τη μεσαιωνική ιστορία του νησιού στη δημόσια ζωή μέσα από δρώμενα, στολές και συμμετοχικές εκδηλώσεις. Την ημερομηνία καταγράφει δημοσίευμα της εποχής, το οποίο αναφέρεται στην πρώτη διοργάνωση και στην προσπάθεια του συλλόγου «Μεσαιωνικό Ρόδο» να αναδείξει την ιστορική κληρονομιά της πόλης.

Η προσπάθεια είχε αρχίσει να οργανώνεται νωρίτερα. Όπως αφηγήθηκε αργότερα η δημιουργός του θεσμού, η ιδέα ωρίμασε το 2004, ενώ το 2005 ιδρύθηκε ο σύλλογος «Μεσαιωνικό Ρόδο». Με τη στήριξη τοπικών φορέων πραγματοποιήθηκε το 2006 η πρώτη γιορτή, που λειτουργούσε ως εισαγωγή στον κόσμο της μεσαιωνικής ιστορικής αναβίωσης.

Τον Μάιο του 2007 ακολούθησε το Μεσαιωνικό Φεστιβάλ με πιο συγκροτημένο χαρακτήρα ιστορικής αναπαράστασης και έκτοτε η διοργάνωση καθιερώθηκε ως επαναλαμβανόμενη πολιτιστική δράση. Η ιστορική επέτειος αφορά το ξεκίνημα του θεσμού και όχι κάθε μεταγενέστερη ετήσια διοργάνωση.