19°C86%

Σαν σήμερα
στη Ρόδο

Γεγονότα, άνθρωποι και ιστορίες που σημάδεψαν τη Ρόδο, από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα.

790 ιστορικές καταγραφές 586 γεγονότα με ακριβή ημερομηνία
Βρίσκεστε σε αποτελέσματα ιστορικού αρχείου. Επιλέξτε «Σήμερα / Αρχική» για να επιστρέψετε στο ημερολόγιο ή χρησιμοποιήστε τις καρτέλες για το χρονολόγιο και τις θεματικές.

Θεματική: Οικονομία & Επιχειρήσεις

49 αποτελέσματα

← Επιστροφή στο σήμερα
200 π.Χ.

Η ροδιακή κεραμική στη Μεσόγειο και τα εργαστήρια παραγωγής

Η παραγωγή κεραμικών αντικειμένων στη Ρόδο διαμορφώθηκε μέσα από μακρά ιστορική εξέλιξη. Στην ελληνιστική εποχή ιδιαίτερη σημασία απέκτησαν τα αγγεία μεταφοράς προϊόντων, οι αμφορείς και οι σφραγισμένες λαβές τους, που βρίσκονται σε ανασκαφές πολύ μακριά από το νησί.

Οι σφραγίδες με ονόματα κατασκευαστών και αξιωματούχων βοηθούν στην αναγνώριση εργαστηρίων και στην ανασύνθεση της οικονομικής ιστορίας. Η συστηματική καταγραφή διαφορετικών μητρών και επωνύμων από ειδικά ερευνητικά κέντρα επιτρέπει τη σύνδεση χρονολογιών, προϊόντων και τόπων κατανάλωσης.

Η αρχαία ροδιακή κεραμική δεν πρέπει να συγχέεται με την πολύ μεταγενέστερη παραγωγή ICARO του 20ού αιώνα ή με τον ιστορικό εμπορικό όρο «Rhodian ware» που χρησιμοποιήθηκε για οθωμανικά κεραμικά. Πρόκειται για διαφορετικές παραγωγικές ιστορίες.

Οικονομία & Επιχειρήσεις
200 π.Χ.

Οι ροδιακοί αμφορείς και το συστηματικό εμπόριο κρασιού στην αρχαιότητα

Οι ροδιακοί εμπορικοί αμφορείς αποτελούν χαρακτηριστικό υλικό κατάλοιπο της ελληνιστικής Μεσογείου. Σε πολλές λαβές τους σώζονται σφραγίσματα με ονόματα παραγωγών ή επώνυμων αξιωματούχων και συχνά αναφορές σε μήνες και σύμβολα.

Η μεγάλη γεωγραφική διάδοση των αμφορέων δείχνει το εύρος των δικτύων εμπορίου που συνδέονταν με τη Ρόδο. Τα σφραγίσματα δεν λειτουργούσαν ως σύγχρονα barcode, αλλά συνιστούσαν οργανωμένο σύστημα επιγραφικής σήμανσης. Για τους αρχαιολόγους είναι σημαντικό εργαλείο χρονολόγησης και μελέτης της παραγωγής.

Η παραγωγή και σφράγιση εξελίχθηκαν σταδιακά, με πολλούς επώνυμους και εργαστήρια. Δεν υπάρχει μία ημέρα στην οποία «εφευρέθηκε» όλο το σύστημα και η καταχώρηση δηλώνει μόνο ευρεία περίοδο.

Οικονομία & Επιχειρήσεις
1875

Ιδρύεται η επιχείρηση Αγιακάτσικα στη Ρόδο

Το 1875 ξεκίνησε στη Ρόδο η επιχείρηση της οικογένειας Αγιακάτσικα, η οποία εξελίχθηκε σε μία από τις ιστορικές πολυδραστηριότητες της τοπικής παραγωγής. Σύμφωνα με το ψηφιακό αρχείο βιομηχανικής κληρονομιάς, η επιχείρηση συνδέθηκε κατά την πορεία της με σαπωνοποιία, ελαιουργία, πυρηνελαιουργία, παγοποιία και παραγωγή αεριούχων ποτών.

Η δραστηριότητά της αποτυπώνει τον τρόπο με τον οποίο μικρές οικογενειακές μονάδες της Ρόδου εξελίχθηκαν σε σύνθετες βιοτεχνικές και βιομηχανικές επιχειρήσεις. Οι εγκαταστάσεις και τα προϊόντα τους αποτελούν μέρος της λιγότερο γνωστής παραγωγικής ιστορίας του νησιού.

Οικονομία & Επιχειρήσεις
1899

Λειτουργεί η Μακαρονοποιία «Τσιμέτα» στη Ρόδο

Στα τέλη του 19ου αιώνα, γύρω στο 1899, καταγράφεται στη Ρόδο η λειτουργία της Μακαρονοποιίας «Τσιμέτα», μιας από τις παλιές παραγωγικές μονάδες της πόλης. Η παρουσία της εντάσσεται στην πρώιμη ανάπτυξη μικρών βιομηχανιών τροφίμων πριν από τη μεγάλη οργανωμένη βιομηχανική επέκταση της ιταλικής περιόδου.

Τέτοιες μονάδες κάλυπταν ανάγκες της τοπικής αγοράς και δείχνουν ότι η οικονομία της πόλης δεν στηριζόταν μόνο στο εμπόριο και στη γεωργία. Η καταγραφή της μακαρονοποιίας στο αρχείο βιομηχανικής κληρονομιάς συμβάλλει στη διάσωση μιας πτυχής της καθημερινής παραγωγικής ζωής της παλιάς Ρόδου.

Οικονομία & Επιχειρήσεις
1910

Λειτουργεί η βιομηχανία Μαλτέζου στη Ρόδο

Γύρω στο 1910 καταγράφεται στη Ρόδο η λειτουργία της βιομηχανικής επιχείρησης Μαλτέζου. Η μονάδα είχε πολυσχιδή παραγωγική δραστηριότητα, που περιλάμβανε μεταξύ άλλων οινοπνευματοποιία, σαπωνοποιία, παγοποιία και παραγωγή αεριούχων ποτών.

Η ύπαρξη μιας τέτοιας επιχείρησης πριν από την ιταλική κατάληψη δείχνει ότι στην πόλη είχε ήδη διαμορφωθεί ένα τοπικό βιοτεχνικό και βιομηχανικό υπόβαθρο. Η δραστηριότητα της μονάδας αποτελεί μέρος της ιστορίας της μετάβασης της Ρόδου προς πιο οργανωμένες μορφές παραγωγής στις αρχές του 20ού αιώνα.

Οικονομία & Επιχειρήσεις
1924

Ιδρύεται η Επιπλοποιία Σαλαχούρη

Το 1924 ο Κυριάκος Σαλαχούρης ξεκίνησε στην Κόβα της Ρόδου την Επιπλοποιία «Σαλαχούρη». Σύμφωνα με το ψηφιακό αποθετήριο βιομηχανικής κληρονομιάς, το αρχικό εργοστάσιο στην οδό Αυστραλίας 12 αποτελούνταν από δύο στενόμακρους όγκους με δίρριχτες κεραμοσκεπές.

Το παλιό εργοστάσιο κατεδαφίστηκε αργότερα και στη θέση του ανεγέρθηκε νέο κτήριο, όμως η οικογενειακή παράδοση συνεχίστηκε. Απόγονοι της οικογένειας διατήρησαν τη δραστηριότητα, μεταφέροντας τις εγκαταστάσεις σε νέο χώρο στη λεωφόρο Ρόδου–Λίνδου.

Οικονομία & Επιχειρήσεις
1926

Καταγράφεται η ίδρυση της καπνοβιομηχανίας T.E.M.I.

Στις 22 Ιουλίου 1926 τοποθετείται, σύμφωνα με την ιστορική παρουσίαση του σημερινού 3ου Γενικού Λυκείου Ρόδου, η ίδρυση της καπνοβιομηχανίας T.E.M.I. (Tabacchi Egei Manifattura Italiana). Η επιχείρηση αποτέλεσε έναν από τους μεγαλύτερους οργανωμένους βιομηχανικούς χώρους της Ρόδου κατά την Ιταλοκρατία. Η ημερομηνία αφορά την αναφερόμενη ίδρυση· δεν αποδεικνύει έναρξη παραγωγής την ίδια ημέρα.

Η εγκατάσταση συνδέθηκε με την περιοχή των σημερινών οδών Κομνηνών και Αγίων Αναργύρων. Το συγκρότημα προοριζόταν για την επεξεργασία καπνού και την παραγωγή τσιγάρων, με παραγωγικές αίθουσες, αποθήκες και βοηθητικούς χώρους. Η κανονική λειτουργία αναφέρεται ότι άρχισε το 1927, μετά την ίδρυση της εταιρείας.

Οι μαρτυρίες της εποχής αναφέρουν εμπορικά προϊόντα με ονομασίες όπως «Rodi» και «Samsum». Σε μεταγενέστερη ιστορική παρουσίαση γίνεται λόγος για απασχόληση έως και περίπου 600 εργαζομένων, αριθμός που δεν πρέπει να εκληφθεί ως προσωπικό της πρώτης ημέρας. Η μονάδα συνδέθηκε με τη διαμόρφωση μιας πολυάριθμης εργατικής κοινότητας στη Ρόδο.

Το ιταλικό διπλωματικό ευρετήριο του 1927 περιέχει αυτοτελή φάκελο για την T.E.M.I. με αντικείμενο την αίτηση τελωνειακών διευκολύνσεων για την εισαγωγή τσιγάρων στην Ιταλία (DGAC, Busta 17, fascicolo 29, posizione 26/2). Η αρχειακή αυτή περιγραφή τεκμηριώνει την επιδίωξη εμπορικής πρόσβασης στην ιταλική αγορά, όχι την έγκριση του αιτήματος, καθώς το πρωτότυπο περιεχόμενο του φακέλου δεν έχει ανακτηθεί.

Σημαντικό συμπληρωματικό τεκμήριο είναι η μνεία στη «Ροδιακή» της 2ας Ιουλίου 1928 για καταγγελίες ως προς το ωράριο και τις αποδοχές των εργατών. Η μαρτυρία αυτή χρειάζεται ανάγνωση του πρωτότυπου φύλλου για να αποδοθεί πιστά η γλώσσα και η έκταση των καταγγελιών. Δείχνει πάντως ότι η βιομηχανική επέκταση συνοδευόταν από κοινωνικά ζητήματα.

Για το 1926 καταγράφεται επίσης κυβερνητικό διάταγμα με ημερομηνία 10 Αυγούστου. Η διάκριση ίδρυσης, διοικητικής έγκρισης και λειτουργίας πρέπει να διατηρείται. Το συγκρότημα συνέχισε τη δραστηριότητά του και μετά την Ιταλοκρατία και αργότερα απέκτησε εκπαιδευτική χρήση.

Πρόσθετο ιστορικό πλαίσιο: η καπνοβιομηχανία TEMI διατηρούσε εμπορικές και παραγωγικές διασυνδέσεις και με άλλα Δωδεκάνησα, με αναφορές σε Καστελλόριζο, Κάλυμνο, Σύμη και Λέρο. Το ιταλικό διπλωματικό ευρετήριο καταγράφει, για το 1927, αλληλογραφία σχετικά με τελωνειακές διευκολύνσεις για την είσοδο τσιγάρων της επιχείρησης στην Ιταλία (DGAC, Busta 17, fascicolo 29, posizione 26/2). Η ιστορική παρουσίαση του 3ου ΓΕΛ Ρόδου παραπέμπει επίσης στη «Ροδιακή» της 2ας Ιουλίου 1928 για καταγγελίες εργασιακών συνθηκών. Πρόκειται για παραπομπή σε δημοσίευμα και όχι για αυτοτελή ανάγνωση του πρωτοτύπου. https://3lyk-rodou.dod.sch.gr/?page_id=3487

Ιστορική διαφήμιση της καπνοβιομηχανίας T.E.M.I. Tabacchi Egei Manifattura Italiana στη Ρόδο
Ιστορική διαφήμιση της T.E.M.I. (Tabacchi Egei Manifattura Italiana), Ρόδος κατά την Ιταλοκρατία. Πηγή: Il Messaggero di Rodi · εικόνα: Rodosreport. Η ακριβής ημερομηνία δημοσίευσης της διαφήμισης δεν έχει εξακριβωθεί.
Οικονομία & Επιχειρήσεις
1926

Κυβερνητικό Διάταγμα για την T.E.M.I. στη Ρόδο

Στις 10 Αυγούστου 1926 κυβερνητικό διάταγμα της ιταλικής διοίκησης ρύθμισε ζητήματα που αφορούσαν την T.E.M.I. (Tabacchi Egei Manifattura Italiana). Η εταιρεία οργανώθηκε στη Ρόδο ως μεγάλη μονάδα καπνοβιομηχανίας, σε μια περίοδο έντονης προσπάθειας ανάπτυξης μεταποιητικών επιχειρήσεων στα Δωδεκάνησα.

Η T.E.M.I. εξελίχθηκε σε σημαντικό εργοδότη και παραγωγική μονάδα της Ρόδου. Η ιστορία των εγκαταστάσεών της αποτελεί σήμερα μέρος της καταγραφής της βιομηχανικής κληρονομιάς του νησιού και δείχνει την έκταση της βιομηχανικής πολιτικής της Ιταλοκρατίας.

Οικονομία & Επιχειρήσεις
1927

Αρχίζει να λειτουργεί το υποκατάστημα της Banca d’Italia στη Ρόδο

Στις 4 Απριλίου 1927 άρχισε επίσημα να λειτουργεί στη Ρόδο υποκατάστημα της Banca d’Italia. Η παρουσία της κεντρικής τράπεζας της Ιταλίας στο νησί εντάχθηκε στην πλήρη διοικητική και οικονομική ενσωμάτωση των Δωδεκανήσων στο ιταλικό σύστημα κατά την περίοδο της Ιταλοκρατίας.

Το υποκατάστημα εξυπηρετούσε χρηματοπιστωτικές και διοικητικές ανάγκες και αργότερα απέκτησε μνημειακό κτήριο στο νέο διοικητικό κέντρο της πόλης. Μετά την Ενσωμάτωση, το κτήριο συνδέθηκε με τη λειτουργία της Τράπεζας της Ελλάδος στη Ρόδο.

Οικονομία & Επιχειρήσεις
1927

Διευρύνονται οι τραπεζικές εργασίες της Banca d’Italia στη Ρόδο

Στις 23 Ιουνίου 1927 νέο κυβερνητικό διάταγμα διεύρυνε τις τραπεζικές δραστηριότητες της Banca d’Italia στα Νησιά του Αιγαίου. Η ρύθμιση ενίσχυσε τον ρόλο του υποκαταστήματος που είχε αρχίσει να λειτουργεί στη Ρόδο λίγους μήνες νωρίτερα.

Η παρουσία της ιταλικής κεντρικής τράπεζας αποτελούσε βασικό εργαλείο οικονομικής ενσωμάτωσης των Δωδεκανήσων στο ιταλικό κράτος. Οι τραπεζικές λειτουργίες υποστήριζαν τη δημόσια διοίκηση, το εμπόριο και τις επιχειρηματικές δραστηριότητες που αναπτύσσονταν γρήγορα στο νησί.

Οικονομία & Επιχειρήσεις
1928

Ιδρύεται η οινοποιία ΚΑΪΡ (CAIR) στη Ρόδο

Στις 12 Ιουλίου 1928 ιδρύθηκε στη Ρόδο η Compagnia Agricola Industriale Rodi, γνωστή με τα αρχικά C.A.I.R. ή ΚΑΪΡ. Η σύσταση της εταιρείας πραγματοποιήθηκε κατά την περίοδο της Ιταλοκρατίας, με συμβολαιογραφική πράξη που αναφέρεται στην ιστορική βιβλιογραφία ως πράξη του συμβολαιογράφου Αλφρέδου Γουλιορμέλλα. Η δημιουργία της συνδέθηκε με τη μακρά αμπελουργική παράδοση του νησιού και την ανάπτυξη της οργανωμένης οινοπαραγωγής.

Σύμφωνα με την ιστορία που δημοσιεύει η ίδια η ΚΑΪΡ, την εταιρεία ίδρυσαν οι Alberto Caselli, Gino Pacciani, Vittorio Alhadeff, Natale Sardelli, Giovanni Battista Dogliani και Ferrini Francesco. Η επιχείρηση συγκέντρωσε δραστηριότητες παραγωγής και εμπορίας οίνου και εξελίχθηκε σε χαρακτηριστικό παράδειγμα της βιομηχανικής οικονομίας της Ρόδου.

Μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και την αλλαγή του διοικητικού καθεστώτος στα Δωδεκάνησα, η εταιρεία πέρασε σε νέα ιδιοκτησιακή φάση. Η επίσημη ιστορική αναδρομή της αναφέρει ότι από τα τέλη του 1947 λειτούργησε υπό τον έλεγχο του Μποδοσάκη, ενώ τον Απρίλιο του 1954 οι μετοχές μεταβιβάστηκαν στην Ένωση Αγροτικών Συνεταιρισμών Δωδεκανήσου.

Η ΚΑΪΡ συνδέθηκε με την παραγωγή κρασιών και αφρωδών οίνων της Ρόδου, διατηρώντας την παρουσία της και μετά το τέλος της Ιταλοκρατίας. Η ίδρυσή της αποτελεί σημαντικό σταθμό στην ιστορία της αμπελουργίας, της βιομηχανίας και των αγροτικών συνεταιρισμών του νησιού.

Η ιστορία της CAIR συνδέεται με την οργανωμένη οινοποιία και την αμπελουργία της Ρόδου. Στη βιβλιογραφία αναφέρεται συμβολαιογραφική σύσταση στις 12 Ιουλίου 1928, καθώς και διάταγμα με ημερομηνία 21 Ιουλίου. Πρόκειται για διαφορετικές διοικητικές πράξεις της ίδιας ίδρυσης, των οποίων τα πρωτότυπα πρέπει να ελεγχθούν.

Η ιστορική διαδρομή της εταιρείας συνεχίστηκε και μετά τον πόλεμο. Σύμφωνα με το ιστορικό της ίδιας της CAIR, η μεταβίβαση των μετοχών προς την Ένωση Αγροτικών Συνεταιρισμών Δωδεκανήσου συνδέεται με τον Απρίλιο του 1954.

Οικονομία & Επιχειρήσεις
1928

Ιδρύεται η ICARO, η μεγάλη κεραμική βιομηχανία της Ρόδου

Στις 19 Δεκεμβρίου 1928 ιδρύθηκε στη Ρόδο η επιχείρηση ICARO, από τα αρχικά της ιταλικής επωνυμίας Industrie Ceramiche Artistiche Rodio-Orientali. Η εταιρεία εντάχθηκε στις προσπάθειες της ιταλικής διοίκησης να αναπτύξει νέα παραγωγική δραστηριότητα στα Δωδεκάνησα και να αξιοποιήσει εμπορικά ένα εικαστικό ύφος που συνδεόταν με το νησί.

Σημαντικό πρότυπο της παραγωγής της ήταν τα κεραμικά Ιζνίκ της Μικράς Ασίας. Πιάτα με έντονα φυτικά και ναυτικά διακοσμητικά μοτίβα είχαν διατηρηθεί στα σπίτια της Λίνδου και είχαν γίνει γνωστά στη διεθνή αγορά τέχνης ως «ροδιακά», παρότι μεγάλο μέρος τους προερχόταν από τη Μικρά Ασία. Οι νέοι κεραμίστες επιχείρησαν να συνδυάσουν τα ιστορικά μοτίβα με σύγχρονες τεχνικές παραγωγής.

Η 19η Δεκεμβρίου ήταν η ημερομηνία ίδρυσης της εταιρείας, όχι της πρώτης λειτουργίας του εργαστηρίου. Η επίσημη έναρξη παραγωγικής δραστηριότητας τοποθετείται ξεχωριστά στις 24 Ιουλίου 1929, με τεχνικό διευθυντή τον Luigi De Lerma. Την επόμενη περίοδο συνέβαλαν επίσης οι Dario Poppi και Egon Huber.

Η ICARO παρήγαγε κεραμικά πιάτα, ανθοδοχεία, κανάτια, πλακίδια, χρηστικά σκεύη και διακοσμητικές συνθέσεις, που έγιναν ιδιαίτερα γνωστά στους επισκέπτες και στους συλλέκτες. Μετά τον πόλεμο, σε νέα εταιρική και οικονομική περίοδο, η βιομηχανία συνδέθηκε με την ελληνική επωνυμία ΙΚΑΡΟΣ.

Η ίδρυση της ICARO σηματοδότησε ένα σημαντικό βήμα της βιομηχανικής και καλλιτεχνικής ιστορίας της Ρόδου. Πρόκειται για διαφορετικό γεγονός από τα εγκαίνια του εργαστηρίου του Ιουλίου 1929.

Οικονομία & Επιχειρήσεις

Pin It on Pinterest

Secret Link