Σαν σήμερα
στη Ρόδο
Γεγονότα, άνθρωποι και ιστορίες που σημάδεψαν τη Ρόδο, από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα.
Χρονολόγιο: Ιταλοκρατία
148 αποτελέσματα
Η Νέα Αγορά της Ρόδου λειτουργεί ήδη ως νέο εμπορικό τοπόσημο του Μανδρακίου
Φωτογραφικά αρχεία του 1928 τεκμηριώνουν ότι η Νέα Αγορά της Ρόδου λειτουργεί ήδη ως ολοκληρωμένο εμπορικό συγκρότημα απέναντι από το Μανδράκι. Το κτίριο εντάσσεται στις μεγάλες πολεοδομικές παρεμβάσεις της ιταλικής διοίκησης και οργανώνει καταστήματα γύρω από μια χαρακτηριστική εσωτερική αυλή.
Η Νέα Αγορά εξελίχθηκε σε ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα εμπορικά και αρχιτεκτονικά σημεία της πόλης. Για το αρχείο έχει τεκμηριωθεί η παρουσία της το 1928, αλλά όχι συγκεκριμένη πρώτη ημέρα λειτουργίας.
Ολοκληρώνεται το κτήριο του Ταχυδρομείου Ρόδου
Το κτήριο του Ταχυδρομείου της Ρόδου ολοκληρώθηκε στα τέλη της δεκαετίας του 1920, στο πλαίσιο της μεγάλης αναμόρφωσης του Μανδρακίου από την ιταλική διοίκηση. Το μνημειακό οικοδόμημα εντάχθηκε στη σειρά των νέων δημόσιων κτηρίων που συγκρότησαν το διοικητικό και εμπορικό μέτωπο της πόλης προς το λιμάνι.
Η θέση και η μορφολογία του το κατέστησαν ένα από τα χαρακτηριστικά τοπόσημα της νέας πόλης. Η ταχυδρομική του χρήση συνδέθηκε με τον εκσυγχρονισμό των επικοινωνιών στη Ρόδο, ενώ το ίδιο το κτήριο αποτελεί σήμερα σημαντικό δείγμα της αρχιτεκτονικής κληρονομιάς της Ιταλοκρατίας.
Η Casa del Balilla στην πλατεία Ακαδημίας της Ρόδου
Στα χρόνια της Ιταλοκρατίας δημιουργήθηκε στην περιοχή της σημερινής πλατείας Ακαδημίας η Casa del Balilla, κτίριο για τις οργανωμένες δραστηριότητες της φασιστικής νεολαίας. Η εγκατάσταση εντασσόταν στην προσπάθεια του ιταλικού καθεστώτος να ελέγχει την εκπαίδευση και τη σωματική αγωγή των νέων.
Η ιστορική βιβλιογραφία συνδέει το κτίριο με τον αρχιτέκτονα Armando Bernabiti και το τοποθετεί στην περίοδο 1928–1932. Η χρονολογία 1928 εμφανίζεται σε φωτογραφική λεζάντα, δεν αποδεικνύει όμως αποπεράτωση ή εγκαίνια κατά το ίδιο έτος.
Οι αντίστοιχες εγκαταστάσεις του ιταλικού κράτους φιλοξενούσαν γυμναστικές και άλλες οργανωμένες εκδηλώσεις για παιδιά και εφήβους, αποτελώντας μέρος των θεσμών της δικτατορίας. Η ιστορία τους πρέπει να παρουσιάζεται μέσα σε αυτό το πολιτικό και εκπαιδευτικό πλαίσιο.
Η μεταγενέστερη χρήση και οι οικοδομικές μεταβολές του κτιρίου πρέπει να εξακριβωθούν από αρχιτεκτονικά σχέδια και καταλόγους δημοσίων κτιρίων. Δεν είναι γνωστή συγκεκριμένη ημέρα έναρξης λειτουργίας.
Το πρώτο γήπεδο γκολφ της Ρόδου στην Ακαντιά – Το Golf di Rodi
Το 1928, στα χρόνια της Ιταλοκρατίας, άρχισε να λειτουργεί στην Ακαντιά, στην ευρύτερη περιοχή του Καρακόνερου, το Golf di Rodi. Με πρωτοβουλία της διοίκησης του Μάριο Λάγκο και σχεδιασμό που αποδίδεται στον αρχιτέκτονα Αρμάντο Μπερναμπίτι, δημιουργήθηκε ένα γήπεδο εννέα οπών στην παραλιακή ζώνη, σε απόσταση περίπου δύο μιλίων από το κέντρο της πόλης. Ήταν διαφορετική εγκατάσταση από το μεταγενέστερο γήπεδο Αφάντου, που άρχισε να λειτουργεί το 1973.
Οι διαδρομές αναπτύσσονταν σε αμμώδες, ελαφρώς κυματοειδές έδαφος, παράλληλα με την ακτογραμμή. Οι επιφάνειες των οπών ήταν από συμπιεσμένη άμμο και η μεγαλύτερη διαδρομή είχε μήκος 290 γιάρδες, περίπου 265 μέτρα. Σύμφωνα με τις ιστορικές περιγραφές, το κλίμα επέτρεπε το παιχνίδι όλο τον χρόνο, στοιχείο που ταίριαζε με τον σχεδιασμό της ιταλικής διοίκησης για την τουριστική ανάδειξη του νησιού.
Το Golf di Rodi ήταν και τόπος κοινωνικής συναναστροφής: διέθετε λέσχη, χώρους για το παιχνίδι μπότσε και γειτονική παραλία που χρησιμοποιούσαν τα μέλη και οι προσκεκλημένοι τους. Η ημερήσια συμμετοχή κόστιζε ένα σελίνι και η τρίμηνη συνδρομή δύο λίρες και δύο σελίνια. Ως πρόεδρος της λέσχης αναφέρεται ο Βρετανός πρόξενος Έντουαρντ Πέρκινς, στοιχείο ενδεικτικό των διεθνών επαφών της Ρόδου την εποχή εκείνη.
Η λειτουργία του γηπέδου διακόπηκε κατά τη δεκαετία του 1940. Φωτογραφίες, ιστορικοί χάρτες και έντυπα διασώζουν τη μνήμη αυτής της πρώιμης αθλητικής εγκατάστασης, που σήμερα είναι πολύ λιγότερο γνωστή από το γκολφ Αφάντου. Το έτος 1928 τεκμηριώνεται στην εξειδικευμένη ιστορική έρευνα, αλλά δεν έχει εντοπιστεί η ακριβής ημερομηνία εγκαινίων· επομένως η εγγραφή διατηρείται ως ιστορικό αφιέρωμα χωρίς συγκεκριμένη ημέρα.
Εγκαινιάζεται το Ραββινικό Κολλέγιο της Ρόδου
Την 1η Ιανουαρίου 1928 εγκαινιάζεται στη Ρόδο το Ραββινικό Κολλέγιο, ένα εκπαιδευτικό ίδρυμα που φιλοδοξούσε να αποτελέσει κέντρο ανώτερων εβραϊκών θρησκευτικών σπουδών για την Ανατολική Μεσόγειο και τα Βαλκάνια. Η ημερομηνία των εγκαινίων αναφέρεται ρητά σε ιστορικό αφιέρωμα του Jewish Rhodes. Η λειτουργία του ιδρύματος κατά το 1928 επιβεβαιώνεται και από την ιστορική έκθεση της Fondazione CDEC για την εβραϊκή κοινότητα της Ρόδου.
Η δημιουργία του Κολλεγίου συνδέθηκε με την πρωτοβουλία του Ιταλού κυβερνήτη Μάριο Λάγκο και με τη συμμετοχή παραγόντων της εβραϊκής κοινότητας. Η ιταλική διοίκηση επεδίωκε να ενισχύσει την παρουσία και την επιρροή της στον εβραϊκό κόσμο της ευρύτερης περιοχής, ενώ οι υποστηρικτές του ιδρύματος ενδιαφέρονταν για τη συστηματική κατάρτιση νέων ραββίνων. Η σχολή είχε συνεπώς τόσο εκπαιδευτική όσο και ιδιαίτερη πολιτική και πολιτισμική σημασία στο πλαίσιο της Ιταλοκρατίας.
Για την αρχική στέγαση του Κολλεγίου, η οικογένεια Αλχαδέφ παραχώρησε μεγάλη κατοικία στην εβραϊκή συνοικία της Μεσαιωνικής Πόλης. Στα επόμενα χρόνια η σχολή άλλαξε χώρους εγκατάστασης, καθώς οι ανάγκες της μεταβάλλονταν. Στο ιστορικό του Εβραϊκού Μουσείου Ρόδου καταγράφονται συνολικά τέσσερις εγκαταστάσεις: οι δύο πρώτες στην Παλιά Πόλη και οι δύο μεταγενέστερες έξω από τα τείχη. Ανάμεσα στους χώρους που στέγασαν τη σχολή περιλαμβάνεται και το κατάλυμα της Αγίας Αικατερίνης.
Το εκπαιδευτικό έργο της σχολής ξεπέρασε γρήγορα τα όρια του νησιού. Στη Ρόδο έφθασαν σπουδαστές από διαφορετικές εβραϊκές κοινότητες, μεταξύ άλλων από την Τουρκία, την Αίγυπτο, την Παλαιστίνη και βαλκανικές χώρες. Οι καθηγητές της δίδασκαν θρησκευτικά και ευρύτερα μορφωτικά αντικείμενα, δημιουργώντας ένα περιβάλλον συνάντησης ανθρώπων και παραδόσεων της σεφαραδίτικης διασποράς.
Το ίδρυμα συνδέθηκε με σημαντικούς λόγιους και ραββίνους, ανάμεσά τους ο Ρικάρντο Πατσίφικι, ο Άλντο Λάττες και ο Ιζάια Σόννε, οι οποίοι αναφέρονται στις ιστορικές μελέτες για τη λειτουργία του. Η παρουσία τους δείχνει τη φιλοδοξία της σχολής να προσφέρει εκπαίδευση υψηλού επιπέδου και να συνδέσει τη Ρόδο με τα πνευματικά δίκτυα των εβραϊκών κοινοτήτων της Μεσογείου.
Η χρηματοδότηση αποδείχθηκε διαρκής δυσκολία. Παρά τη στήριξη της οικογένειας Αλχαδέφ και άλλων παραγόντων, το Κολλέγιο δεν εξασφάλισε σταθερούς οικονομικούς πόρους. Η δράση του διακόπηκε κατά τη δεκαετία του 1930, λίγο πριν ή μέσα στο κλίμα των αντιεβραϊκών διώξεων που κορυφώθηκαν με τους φυλετικούς νόμους της ιταλικής φασιστικής διοίκησης το 1938. Οι πηγές παρουσιάζουν μικρές αποκλίσεις ως προς το ακριβές έτος παύσης της λειτουργίας του.
Η έναρξη λειτουργίας του Ραββινικού Κολλεγίου αποτελεί ξεχωριστή στιγμή της εκπαιδευτικής ιστορίας της Ρόδου. Για περίπου μία δεκαετία, το νησί συνδέθηκε με την εκπαίδευση θρησκευτικών στελεχών και με την πολιτιστική ζωή του μεσογειακού εβραϊσμού. Η ημερομηνία 1 Ιανουαρίου 1928 αφορά τα εγκαίνια κατά την ιστορική πηγή Jewish Rhodes· δεν πρέπει να συγχέεται με την προγενέστερη οργανωτική ίδρυση, για την οποία άλλες αναφορές δίνουν το 1927 και απαιτείται έλεγχος του πρωτότυπου ιδρυτικού φακέλου.
Ο πρίγκιπας Ουμβέρτος της Σαβοΐας επισκέπτεται τη Ρόδο
Στις 24 Απριλίου 1928 ο πρίγκιπας Ουμβέρτος της Σαβοΐας επισκέπτεται τη Ρόδο. Ο μελλοντικός βασιλιάς Ουμβέρτος Β΄ επισκέπτεται τη Ρόδο καθ’ οδόν προς την Παλαιστίνη. Το Istituto Luce διασώζει εκτεταμένο φωτογραφικό υλικό από την επίσημη υποδοχή του και την παρουσία του στην πόλη.
Το διασωζόμενο φωτογραφικό αρχείο επιτρέπει τη μελέτη της επίσκεψης ως γεγονότος της επίσημης ιταλικής παρουσίας στα Δωδεκάνησα. Οι εικόνες της υποδοχής έχουν αξία και ως τεκμήρια για την όψη της πόλης και την τελετουργία των κρατικών επισκέψεων εκείνης της εποχής.
Εγκαινιάζεται το Ιστορικό-Αρχαιολογικό Ινστιτούτο FERT στη Ρόδο
Στις 12 Μαΐου 1928, στις 9 το πρωί, πραγματοποιήθηκαν τα επίσημα εγκαίνια του Ιστορικού και Αρχαιολογικού Ινστιτούτου FERT στη Ρόδο. Η τελετή εντάχθηκε στο πρόγραμμα διεθνούς αρχαιολογικού συνεδρίου και σηματοδότησε τη δημόσια παρουσίαση ενός επιστημονικού ιδρύματος που είχε συσταθεί με κυβερνητικό διάταγμα στις 4 Νοεμβρίου 1927.
Το FERT στεγαζόταν στο αποκατεστημένο παλαιό Οπλοστάσιο των Ιωαννιτών Ιπποτών, στη σημερινή πλατεία Αργυροκάστρου, μέσα στη Μεσαιωνική Πόλη. Η τελετή έγινε στον χώρο της βιβλιοθήκης, με τη συμμετοχή επιστημόνων και εκπροσώπων των αρχών. Ο κυβερνήτης Mario Lago κήρυξε την έναρξη του συνεδρίου και εγκαινίασε το Ινστιτούτο.
Η βιβλιοθήκη και το φωτογραφικό αρχείο του ιδρύματος αποτελούσαν βασικά εργαλεία έρευνας. Από τα μέσα της δεκαετίας του 1920 είχε αρχίσει η συγκέντρωση χιλιάδων τόμων και φωτογραφικών πλακών, ενώ το 1929 καταγράφεται βιβλιοθήκη περίπου 8.000 τόμων. Το επιστημονικό περιοδικό Clara Rhodos φιλοξένησε μελέτες για την αρχαιολογία και την ιστορία των νησιών.
Οι εργασίες του συνεδρίου συνοδεύτηκαν από επισκέψεις σε μνημεία και αρχαιολογικούς χώρους της Ρόδου. Στο πρόγραμμα περιλαμβάνονταν η Λίνδος, η Ιαλυσός και η Φιλέρημος. Ειδικότερα, για τις 14 Μαΐου 1928 προβλεπόταν επίσκεψη των συνέδρων στην Ιαλυσό και στη Φιλέρημο, ώστε να γνωρίσουν από κοντά τους αρχαιολογικούς χώρους και τις έρευνες. Η ημερομηνία τεκμηριώνεται από το πρόγραμμα της διοργάνωσης, χωρίς να έχει επιβεβαιωθεί ανεξάρτητα η πραγματοποίηση της συγκεκριμένης εκδρομής.
Το FERT εντάχθηκε στην οργανωμένη αρχαιολογική δραστηριότητα της Ιταλοκρατίας, η οποία παρήγαγε αξιόλογη επιστημονική τεκμηρίωση αλλά συνδεόταν επίσης με την πολιτική προβολής της ιταλικής παρουσίας στα Δωδεκάνησα. Το κτίριο του παλαιού Οπλοστασίου σώζεται μέχρι σήμερα και η ιστορία του συνδέεται με τη σημερινή αρχαιολογική βιβλιοθήκη.

Ιδρύεται η οινοποιία ΚΑΪΡ (CAIR) στη Ρόδο
Στις 12 Ιουλίου 1928 ιδρύθηκε στη Ρόδο η Compagnia Agricola Industriale Rodi, γνωστή με τα αρχικά C.A.I.R. ή ΚΑΪΡ. Η σύσταση της εταιρείας πραγματοποιήθηκε κατά την περίοδο της Ιταλοκρατίας, με συμβολαιογραφική πράξη που αναφέρεται στην ιστορική βιβλιογραφία ως πράξη του συμβολαιογράφου Αλφρέδου Γουλιορμέλλα. Η δημιουργία της συνδέθηκε με τη μακρά αμπελουργική παράδοση του νησιού και την ανάπτυξη της οργανωμένης οινοπαραγωγής.
Σύμφωνα με την ιστορία που δημοσιεύει η ίδια η ΚΑΪΡ, την εταιρεία ίδρυσαν οι Alberto Caselli, Gino Pacciani, Vittorio Alhadeff, Natale Sardelli, Giovanni Battista Dogliani και Ferrini Francesco. Η επιχείρηση συγκέντρωσε δραστηριότητες παραγωγής και εμπορίας οίνου και εξελίχθηκε σε χαρακτηριστικό παράδειγμα της βιομηχανικής οικονομίας της Ρόδου.
Μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και την αλλαγή του διοικητικού καθεστώτος στα Δωδεκάνησα, η εταιρεία πέρασε σε νέα ιδιοκτησιακή φάση. Η επίσημη ιστορική αναδρομή της αναφέρει ότι από τα τέλη του 1947 λειτούργησε υπό τον έλεγχο του Μποδοσάκη, ενώ τον Απρίλιο του 1954 οι μετοχές μεταβιβάστηκαν στην Ένωση Αγροτικών Συνεταιρισμών Δωδεκανήσου.
Η ΚΑΪΡ συνδέθηκε με την παραγωγή κρασιών και αφρωδών οίνων της Ρόδου, διατηρώντας την παρουσία της και μετά το τέλος της Ιταλοκρατίας. Η ίδρυσή της αποτελεί σημαντικό σταθμό στην ιστορία της αμπελουργίας, της βιομηχανίας και των αγροτικών συνεταιρισμών του νησιού.
Η ιστορία της CAIR συνδέεται με την οργανωμένη οινοποιία και την αμπελουργία της Ρόδου. Στη βιβλιογραφία αναφέρεται συμβολαιογραφική σύσταση στις 12 Ιουλίου 1928, καθώς και διάταγμα με ημερομηνία 21 Ιουλίου. Πρόκειται για διαφορετικές διοικητικές πράξεις της ίδιας ίδρυσης, των οποίων τα πρωτότυπα πρέπει να ελεγχθούν.
Η ιστορική διαδρομή της εταιρείας συνεχίστηκε και μετά τον πόλεμο. Σύμφωνα με το ιστορικό της ίδιας της CAIR, η μεταβίβαση των μετοχών προς την Ένωση Αγροτικών Συνεταιρισμών Δωδεκανήσου συνδέεται με τον Απρίλιο του 1954.
Εγκαινιάζεται το Μαιευτήριο του Ospedale Regio στη Ρόδο
Στις 14 Οκτωβρίου 1928 εγκαινιάστηκε στη Ρόδο ειδικό μαιευτικό περίπτερο του Ospedale Regio. Σύμφωνα με τη σύγχρονη ιταλική εγκυκλοπαιδική καταγραφή, η μονάδα διέθετε 20 κλίνες και στεγαζόταν σε ιδιαίτερο κτίριο του νοσοκομειακού συγκροτήματος.
Το Ospedale Regio είχε εγκαινιαστεί στις 3 Αυγούστου 1926 με δυναμικότητα περίπου 100 κλινών. Η δημιουργία ξεχωριστού μαιευτηρίου δύο χρόνια αργότερα εντάσσεται στην επέκταση των υγειονομικών υποδομών της Ρόδου κατά την περίοδο της Ιταλοκρατίας.
Το γεγονός αποτελεί χρήσιμο ορόσημο για την ιστορία της δημόσιας υγείας στο νησί και συμπληρώνει την ήδη καταγεγραμμένη ημερομηνία των εγκαινίων του Ospedale Regio.
Ιδρύεται η ICARO, η μεγάλη κεραμική βιομηχανία της Ρόδου
Στις 19 Δεκεμβρίου 1928 ιδρύθηκε στη Ρόδο η επιχείρηση ICARO, από τα αρχικά της ιταλικής επωνυμίας Industrie Ceramiche Artistiche Rodio-Orientali. Η εταιρεία εντάχθηκε στις προσπάθειες της ιταλικής διοίκησης να αναπτύξει νέα παραγωγική δραστηριότητα στα Δωδεκάνησα και να αξιοποιήσει εμπορικά ένα εικαστικό ύφος που συνδεόταν με το νησί.
Σημαντικό πρότυπο της παραγωγής της ήταν τα κεραμικά Ιζνίκ της Μικράς Ασίας. Πιάτα με έντονα φυτικά και ναυτικά διακοσμητικά μοτίβα είχαν διατηρηθεί στα σπίτια της Λίνδου και είχαν γίνει γνωστά στη διεθνή αγορά τέχνης ως «ροδιακά», παρότι μεγάλο μέρος τους προερχόταν από τη Μικρά Ασία. Οι νέοι κεραμίστες επιχείρησαν να συνδυάσουν τα ιστορικά μοτίβα με σύγχρονες τεχνικές παραγωγής.
Η 19η Δεκεμβρίου ήταν η ημερομηνία ίδρυσης της εταιρείας, όχι της πρώτης λειτουργίας του εργαστηρίου. Η επίσημη έναρξη παραγωγικής δραστηριότητας τοποθετείται ξεχωριστά στις 24 Ιουλίου 1929, με τεχνικό διευθυντή τον Luigi De Lerma. Την επόμενη περίοδο συνέβαλαν επίσης οι Dario Poppi και Egon Huber.
Η ICARO παρήγαγε κεραμικά πιάτα, ανθοδοχεία, κανάτια, πλακίδια, χρηστικά σκεύη και διακοσμητικές συνθέσεις, που έγιναν ιδιαίτερα γνωστά στους επισκέπτες και στους συλλέκτες. Μετά τον πόλεμο, σε νέα εταιρική και οικονομική περίοδο, η βιομηχανία συνδέθηκε με την ελληνική επωνυμία ΙΚΑΡΟΣ.
Η ίδρυση της ICARO σηματοδότησε ένα σημαντικό βήμα της βιομηχανικής και καλλιτεχνικής ιστορίας της Ρόδου. Πρόκειται για διαφορετικό γεγονός από τα εγκαίνια του εργαστηρίου του Ιουλίου 1929.
Ολοκληρώνεται ο ναός του Αγίου Ιωάννη – σημερινός Ευαγγελισμός της Θεοτόκου
Έως το 1929 ολοκληρώνεται ο ναός του Αγίου Ιωάννη στο Μανδράκι, ο οποίος σήμερα είναι γνωστός ως Ιερός Ναός Ευαγγελισμού της Θεοτόκου. Το κτίριο ανεγέρθηκε την περίοδο 1924/25–1929 ως σύγχρονη αρχιτεκτονική αναφορά στον παλαιό ιπποτικό ναό του Αγίου Ιωάννη.
Μετά την Ενσωμάτωση αποδόθηκε στην ορθόδοξη λατρεία και απέκτησε κεντρικό ρόλο στη θρησκευτική ζωή της πόλης. Η περίοδος κατασκευής είναι γνωστή, αλλά δεν έχει εντοπιστεί ακριβής ημερομηνία ολοκλήρωσης.
Ιδρύεται η S.A.I.C.A. στο Γεννάδι
Το 1929 ιδρύθηκε στο Γεννάδι η S.A.I.C.A., μία οργανωμένη μονάδα παραγωγής δομικών υλικών. Το συγκρότημα συνδέθηκε κυρίως με την παραγωγή πλίνθων και κεραμικών προϊόντων και αποτέλεσε σημαντική βιομηχανική εγκατάσταση για τη νότια Ρόδο.
Η λειτουργία της μονάδας πέρασε από διαφορετικές φάσεις κατά τον 20ό αιώνα και άφησε πίσω της κτήρια και εγκαταστάσεις που σήμερα μελετώνται ως τμήμα της βιομηχανικής κληρονομιάς των Δωδεκανήσων. Η S.A.I.C.A. αποτυπώνει την προσπάθεια ανάπτυξης τοπικής παραγωγής υλικών για τα μεγάλα οικοδομικά έργα της περιόδου.
Σχετικά ιστορικά άρθρα & τεκμήρια
Δημοσιεύματα, ιστορικές πηγές και τεκμήρια που συμπληρώνουν το χρονολόγιο της Ρόδου.
Οι άγνωστοι Δήμαρχοι της Ρόδου – Τα χρέη του Δήμου και τα 500 γρόσια
Ιστορική έρευνα για την οθωμανική δημοτική διοίκηση, τους δημάρχους και τα αρχειακά τεκμήρια.
Αρχειακές πηγές & τεκμήρια
Ιερολοχίτες στη Ρόδο: Η άγνωστη ιστορία των καταδρομών του 1945
Οι νυχτερινές επιχειρήσεις του Ιερού Λόχου σε Ρόδο και Αλιμιά, η δράση στη Σύμη και τη Νίσυρο και οι τελευταίες ημέρες της Κατοχής το 1945.
Αρχειακές πηγές & τεκμήρια
Στη Ρόδο κατασκευάστηκε ο πρώτος υπολογιστής της ανθρωπότητας; Τα επιστημονικά στοιχεία που συνδέουν τον Μηχανισμό των Αντικυθήρων με το νησί
Η πιθανή ροδιακή προέλευση του Μηχανισμού των Αντικυθήρων, ο Ίππαρχος, ο Ποσειδώνιος και τα Αλίεια μέσα από τις επιστημονικές δημοσιεύσεις.
Η άγνωστη Επανάσταση της Ρόδου το 1821: Οι Φιλικοί, η προδοσία και το σχέδιο απελευθέρωσης του 1828
Αναλυτική ιστορική έρευνα για τον Μητροπολίτη Αγάπιο, τους Ρόδιους Φιλικούς, τις φυλακίσεις και την οργανωμένη προσπάθεια απελευθέρωσης της Ρόδου το 1828.
Αρχειακές πηγές & τεκμήρια
Οι άγνωστοι Ασκάρι της Ρόδου – Η ιστορική φωτογραφία του 1912–1913
Ιστορική έρευνα για τη φωτογραφία των Ερυθραίων Ασκάρι στο Μανδράκι το 1912–1913 και τη σχέση του Ameglio με τις αποικιακές μονάδες.
Αρχειακές πηγές & τεκμήρια
Ο Μιχαήλ ο Ρόδιος που κατέκτησε τις θάλασσες: Από τα κουπιά μιας γαλέρας στην κορυφή του βενετικού στόλου
Η ιστορία του Μιχαήλ του Ρόδιου, η μαρτυρία της 5ης Ιουνίου 1401, η σταδιοδρομία στον βενετικό στόλο και το σπάνιο ναυτικό χειρόγραφό του.
Αρχειακές πηγές & τεκμήρια
Οι Ροδίτες που έφυγαν το 1523 με τους Ιππότες και δημιούργησαν μια νέα πατρίδα στη Μάλτα – Η επταετής περιπλάνηση και οι οικογένειες που άφησαν ιστορία
Η φυγή από τη Ρόδο, η επταετής διαδρομή του Τάγματος μέχρι τη Μάλτα, οι εκκλησίες και οι κατονομασμένες οικογένειες της ροδιακής κοινότητας.
Αρχειακές πηγές & τεκμήρια
Από τη Ρόδο στη Γαλλία: Η άγνωστη ιστορία μιας ροδιακής οικογένειας που ακολούθησε τους Ιωαννίτες Ιππότες το 1523
Οι Ρόδιοι Nicole και Marie Topigony και ο Michel Paschipaudi στο Le Burgaud της Γαλλίας, η πολιτογράφηση του 1535 και το οικογενειακό παρεκκλήσι του 1556. Συνέχεια της έρευνας για την έξοδο των Ιωαννιτών.
Αρχειακές πηγές & τεκμήρια
Αντίρροδος: Το νησί 600 χιλιόμετρα μακριά που ζήλεψε τη λάμψη της Ρόδου
Ιστορικό αφιέρωμα του Rodosreport για την Αντίρροδο και τη σύνδεση του ονόματός της με τη Ρόδο.
Αρχειακές πηγές & τεκμήρια
Έντονα φαινόμενα σε Αρχάγγελο και Κολύμπια – Αναμένεται επιδείνωση το βράδυ
Ρεπορτάζ της 1ης Νοεμβρίου 2026 για τις πρώτες επιπτώσεις της κακοκαιρίας Agneta στην ανατολική Ρόδο.
Εικόνες καταστροφής στον Αρχάγγελο – Κόπασε προς το παρόν η κακοκαιρία
Η εικόνα των πλημμυρών στον Αρχάγγελο μετά τη δύσκολη νύχτα της 1ης προς τη 2α Νοεμβρίου 2026.
