Σαν σήμερα
στη Ρόδο

Την 1η Ιανουαρίου 2024 ο Αλέξανδρος Κολιάδης ανέλαβε επισήμως καθήκοντα δημάρχου Ρόδου, μετά τη νίκη του στον δεύτερο γύρο των αυτοδιοικητικών εκλογών του Οκτωβρίου 2023. Η ανάληψη σηματοδότησε την έναρξη νέας δημοτικής περιόδου στον ενιαίο Δήμο Ρόδου.

Ο Κολιάδης, γεννημένος το 1975 και με επαγγελματική και αυτοδιοικητική διαδρομή συνδεδεμένη με τον τουρισμό και τον πολιτισμό, είχε προηγουμένως υπηρετήσει σε θέσεις ευθύνης του Δήμου και δημοτικών οργανισμών. Η εκλογή του τον έφερε στην κορυφή της διοίκησης ενός από τους μεγαλύτερους νησιωτικούς δήμους της χώρας.

Στις 6 Αυγούστου 1946 ο Στέλιος Κωτιάδης εκλέγεται αντιδήμαρχος Ρόδου στις δημοτικές εκλογές της περιόδου της βρετανικής διοίκησης. Η εκλογή αυτή αποτελεί έναν από τους πρώτους σταθμούς της μακράς δημόσιας και πολιτικής του διαδρομής.

Μετά την Ενσωμάτωση ο Κωτιάδης θα διαδραματίσει σημαντικό ρόλο στην κοινοβουλευτική εκπροσώπηση των Δωδεκανήσων. Η ακριβής ημερομηνία της εκλογής προκύπτει από ιστορική αναδρομή που βασίζεται σε παλαιότερες πηγές.

Το 1979 ανέλαβε δήμαρχος Ρόδου ο Δημήτριος Βενετοκλής, διαδεχόμενος τον Σταύρο Αυγουστάκη. Ο Βενετοκλής, απόστρατος αξιωματικός σύμφωνα με την ιστορική καταγραφή των δημάρχων, διοίκησε τον Δήμο Ροδίων έως το 1982.

Η θητεία του ανήκει στην πρώτη μεταπολιτευτική περίοδο της τοπικής αυτοδιοίκησης, όταν η πόλη της Ρόδου αντιμετώπιζε τις συνέπειες της έντονης τουριστικής ανάπτυξης και της επέκτασης του αστικού ιστού. Το 1983 τον διαδέχθηκε ο Σάββας Καραγιάννης.

Το 1983 ανέλαβε δήμαρχος Ρόδου ο γιατρός Σάββας Καραγιάννης. Η δημαρχιακή του περίοδος διήρκεσε έως το 1990, γεγονός που τον κατέστησε μία από τις μακροβιότερες δημοτικές διοικήσεις της μεταπολιτευτικής περιόδου.

Κατά τη διάρκεια των δύο θητειών του η Ρόδος βρισκόταν σε περίοδο έντονης τουριστικής και οικιστικής ανάπτυξης, με αυξανόμενες απαιτήσεις σε δημοτικές υπηρεσίες και υποδομές. Το 1991 τη διοίκηση του Δήμου ανέλαβε ο Μάνος Κόκκινος.

Το 1991 ανέλαβε δήμαρχος Ρόδου ο δικηγόρος Μάνος Κόκκινος. Η θητεία του διήρκεσε έως το 1994 και ακολούθησε την οκταετή διοίκηση του Σάββα Καραγιάννη.

Η περίοδος Κόκκινου συνέπεσε με μια φάση κατά την οποία η πόλη αντιμετώπιζε αυξανόμενες ανάγκες λόγω του τουρισμού, της κυκλοφορίας και της επέκτασης του αστικού ιστού. Στις εκλογές που ακολούθησαν τη διοίκηση του Δήμου ανέλαβε ο Γιώργος Γιαννόπουλος, ο οποίος παρέμεινε δήμαρχος για δώδεκα χρόνια.

Το 1995 ανέλαβε δήμαρχος Ρόδου ο αρχιτέκτονας μηχανικός Γιώργος Γιαννόπουλος. Παρέμεινε στη διοίκηση του Δήμου Ροδίων έως το 2006, συμπληρώνοντας δώδεκα χρόνια συνεχούς δημαρχιακής παρουσίας.

Η μακρά θητεία του συνέπεσε με σημαντικές αλλαγές στη σύγχρονη πόλη και με τη διαχείριση των απαιτήσεων ενός ώριμου πλέον διεθνούς τουριστικού προορισμού. Το 2007 τη δημαρχία ανέλαβε ο Χατζής Χατζηευθυμίου.

Το 2007 ανέλαβε δήμαρχος Ρόδου ο ξενοδόχος Χατζής Χατζηευθυμίου. Η θητεία του διήρκεσε έως το τέλος του 2010 και ήταν η τελευταία δημαρχιακή περίοδος του παλαιού Δήμου Ροδίων πριν από τη διοικητική μεταρρύθμιση του «Καλλικράτη».

Από την 1η Ιανουαρίου 2011 οι επιμέρους δήμοι του νησιού συνενώθηκαν στον ενιαίο Δήμο Ρόδου. Έτσι η διοίκηση Χατζηευθυμίου συνδέεται άμεσα με το τέλος ενός διοικητικού μοντέλου που είχε καθορίσει την αυτοδιοίκηση της πόλης για δεκαετίες.

Την 1η Ιανουαρίου 2011 ο Ευστάθιος «Στάθης» Κουσουρνάς ανέλαβε δήμαρχος του νέου ενιαίου Δήμου Ρόδου. Η ανάληψη των καθηκόντων του συνέπεσε με την εφαρμογή του «Καλλικράτη», που συνένωσε τους έως τότε επιμέρους δήμους του νησιού σε έναν ενιαίο αυτοδιοικητικό οργανισμό.

Ο Κουσουρνάς, πολιτικός μηχανικός, έγινε έτσι ο πρώτος δήμαρχος της Ρόδου στο νέο διοικητικό σχήμα και παρέμεινε στη θέση έως τις 31 Αυγούστου 2014. Η θητεία του συνδέθηκε με την απαιτητική πρώτη περίοδο ενοποίησης υπηρεσιών, αρμοδιοτήτων και διοικητικών δομών σε επίπεδο ολόκληρου του νησιού.

Την 1η Σεπτεμβρίου 2014 ο Φώτης Χατζηδιάκος ανέλαβε καθήκοντα δημάρχου Ρόδου, μετά τη νίκη του στις αυτοδιοικητικές εκλογές εκείνης της χρονιάς. Ο δικηγόρος και έμπειρος αυτοδιοικητικός διαδέχθηκε τον Στάθη Κουσουρνά στη διοίκηση του ενιαίου Δήμου.

Η θητεία του διήρκεσε έως τις 31 Αυγούστου 2019. Στην περίοδο αυτή ο Δήμος Ρόδου είχε πλέον περάσει την πρώτη φάση της διοικητικής ενοποίησης του «Καλλικράτη» και αντιμετώπιζε ζητήματα υποδομών, τουρισμού, καθημερινότητας και διαχείρισης ολόκληρου του νησιού ως ενιαίας αυτοδιοικητικής μονάδας.

Την 1η Σεπτεμβρίου 2019 ο Αντώνης Καμπουράκης ανέλαβε επίσημα καθήκοντα δημάρχου Ρόδου. Είχε εκλεγεί στον δεύτερο γύρο των αυτοδιοικητικών εκλογών του Ιουνίου και διαδέχθηκε τον Φώτη Χατζηδιάκο στη διοίκηση του ενιαίου Δήμου.

Ο Καμπουράκης προερχόταν από τον ξενοδοχειακό και τουριστικό χώρο, με μακρά συμμετοχή σε θεσμικά όργανα του κλάδου. Λίγους μήνες μετά την ανάληψη της δημαρχίας, η διοίκησή του βρέθηκε αντιμέτωπη με τις πρωτόγνωρες επιπτώσεις της πανδημίας στον τουρισμό και στην τοπική οικονομία.

Στις 25 Μαΐου 2014 ο Φώτης Χατζηδιάκος επικρατεί στον δεύτερο γύρο των δημοτικών εκλογών και εκλέγεται δήμαρχος Ρόδου. Η επαναληπτική ψηφοφορία ολοκληρώνει μια έντονη προεκλογική αναμέτρηση για τον ενιαίο Δήμο Ρόδου.

Ο Χατζηδιάκος ανέλαβε καθήκοντα τον Σεπτέμβριο του 2014 και παρέμεινε δήμαρχος έως το 2019. Η εκλογή του αποτελεί βασικό σταθμό στη σύγχρονη αυτοδιοικητική ιστορία του νησιού.

Η συγκεκριμένη ημερομηνία αποτελεί σταθμό της πολιτικής ιστορίας της Δωδεκανήσου. Η εκλογή σε αξίωμα πρέπει να διακρίνεται από την επίσημη ανάληψη καθηκόντων, η οποία μπορεί να πραγματοποιήθηκε σε διαφορετική ημερομηνία.

Το 1985 ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας Χρήστος Σαρτζετάκης τιμήθηκε με το χρυσό μετάλλιο της πόλης της Ρόδου, σύμφωνα με αναδρομικό ιστορικό δημοσίευμα για τις σχέσεις των Προέδρων της Δημοκρατίας με τα Δωδεκάνησα. Τη διάκριση απένειμε ο τότε δήμαρχος Σάββας Καραγιάννης.

Η τιμή αποτυπώνει το ιδιαίτερο βάρος που απέκτησαν οι επίσημες επισκέψεις και οι δημόσιες τελετές των πολιτειακών αρχόντων στη Ρόδο μετά την Ενσωμάτωση. Η πόλη αποτελούσε διοικητικό και συμβολικό κέντρο των Δωδεκανήσων, ενώ η επέτειος της 7ης Μαρτίου συνέχισε να αποτελεί βασικό σημείο αναφοράς.

Ο Χρήστος Σαρτζετάκης ανέλαβε την Προεδρία της Δημοκρατίας το 1985 και η παρουσία του στα νησιά συνδέθηκε με την αναγνώριση της ιστορικής τους πορείας. Το χρυσό μετάλλιο αποτελεί δημοτική τιμητική διάκριση και πρέπει να διακρίνεται από την τυπική ανακήρυξη ενός προσώπου σε επίτιμο δημότη.

Το διαθέσιμο δημοσίευμα αναφέρει το 1985, όχι όμως ημέρα ή αριθμό απόφασης του Δημοτικού Συμβουλίου. Για τον λόγο αυτόν η καταχώρηση δεν αποδίδεται σε επινοημένη ημερομηνία.