Ένας μήνας έχει περάσει από τους δύο ισχυρούς σεισμούς που ισοπέδωσαν τις βόρειες ακτές της Βενεζουέλας, αφήνοντας πίσω τους χιλιάδες νεκρούς, δεκάδες χιλιάδες τραυματίες και αμέτρητες οικογένειες που εξακολουθούν να αναζητούν τους αγαπημένους τους κάτω από τα ερείπια. Το ανθρώπινο δράμα παραμένει σε πλήρη εξέλιξη, ενώ η οργή των κατοίκων απέναντι στις Αρχές εντείνεται όσο περνούν οι ημέρες.
Ο 49χρονος ψαράς Βίκτορ Καλδερόν βρισκόταν στη θάλασσα όταν σημειώθηκαν οι δύο σχεδόν ταυτόχρονοι σεισμοί. Είχε ήδη συμπληρώσει 18 ημέρες πάνω στο αλιευτικό σκάφος, όταν ενημερώθηκε μέσω ασυρμάτου ότι το κτίριο όπου διέμενε η οικογένειά του είχε καταρρεύσει.
Επιστρέφοντας στη στεριά, βρέθηκε αντιμέτωπος με μια αδιανόητη τραγωδία. Συνολικά 26 συγγενείς του είχαν χάσει τη ζωή τους, ανάμεσά τους οι αδελφές του, τα παιδιά και τα εγγόνια τους, ο πατριός του και εννέα ξαδέλφια του. Τα θύματα ήταν ηλικίας από μόλις δύο ετών έως και ανθρώπους που είχαν ξεπεράσει τα 70.
«Είναι κάτι τρομερό, πραγματικά τρομερό», λέει, αδυνατώντας να περιγράψει την απώλειά του.
«Δεν έχω κλάψει ακόμη γι’ αυτούς. Όχι μέχρι να βρω και τους τελευταίους που εξακολουθούν να αγνοούνται», προσθέτει.
Ολόκληρη η οικογένειά του ζούσε στο συγκρότημα εργατικών κατοικιών OPPE 26, στην Καραμπαγιέδα της πολιτείας Λα Γκουάιρα, περιοχή που θεωρείται το επίκεντρο της καταστροφής. Η κόρη και η εγγονή του κατάφεραν να επιζήσουν και πλέον ζουν μαζί του σε σκηνή που έχει στηθεί σε γήπεδο γκολφ, όπως αναφέρει το BBC.
Συνεχίζονται οι έρευνες στα συντρίμμια
Έναν μήνα μετά την καταστροφή, εκατοντάδες οικογένειες εξακολουθούν να αναζητούν τους δικούς τους ανθρώπους. Σύμφωνα με τα στοιχεία που επικαιροποιεί σχεδόν καθημερινά η κυβέρνηση, περισσότεροι από 5.300 άνθρωποι έχουν επιβεβαιωθεί ως νεκροί, ενώ πάνω από 16.500 έχουν τραυματιστεί.
Οι Αρχές δεν έχουν ανακοινώσει επίσημο αριθμό αγνοουμένων, ωστόσο οι εκτιμήσεις κάνουν λόγο για δεκάδες χιλιάδες ανθρώπους που εξακολουθούν να αγνοούνται.
Το απόγευμα, στο συγκρότημα OPPE 26, διασώστες ανέσυραν ακόμη τρεις σορούς κάτω από σίδερα και μπάζα, ανάμεσά τους και εκείνη ενός 11χρονου κοριτσιού.
Ο πατέρας της ξέσπασε σε λυγμούς, καθώς η αναζήτηση της κόρης του, που διήρκεσε έναν ολόκληρο μήνα, έφτασε με τον πιο τραγικό τρόπο στο τέλος της.
Οι διασώστες σταμάτησαν προσωρινά τις εργασίες ή προσευχήθηκαν σιωπηλά, καθώς το σώμα του παιδιού απομακρυνόταν προσεκτικά μέσα σε μαύρο πλαστικό κάλυμμα, ενώ οι κραυγές του πατέρα σκέπαζαν ακόμη και τον θόρυβο των μηχανημάτων που συνέχιζαν να επιχειρούν στην περιοχή.
«Αυτό καταστρέφει την ψυχή», δήλωσε ο διασώστης Μαγκίν Ερνάντες, συγκρατώντας μετά βίας τα δάκρυά του. «Για τους διασώστες, για τις οικογένειες, για τους φίλους. Καταστρέφει την ψυχή».
Η οργή απέναντι στις Αρχές μεγαλώνει
Εκτός από το βαρύ πένθος, πολλοί επιζώντες και συγγενείς θυμάτων εκφράζουν έντονη δυσαρέσκεια για τη διαχείριση της τραγωδίας.
Στο συγκρότημα κατοικιών της Καραμπαγιέδας σχεδόν όλοι θέτουν τα ίδια ερωτήματα: πώς κατέρρευσαν τα 10 από τα 12 κτίρια; Υπήρχαν προβλήματα στον σχεδιασμό; Χρησιμοποιήθηκαν ακατάλληλα υλικά; Υπάρχουν ενδείξεις αμέλειας;
Ο υπουργός Δημοσίων Έργων, Χουάν Χοσέ Ραμίρες, απέρριψε τις επικρίσεις κατά την επίσκεψή του στην περιοχή, υποστηρίζοντας ότι τα κτίρια ήταν ασφαλή και ότι καμία χώρα δεν θα μπορούσε να αντιμετωπίσει μια τόσο μεγάλης κλίμακας φυσική καταστροφή.
«Δεν επρόκειτο για έναν αλλά για δύο σχεδόν ταυτόχρονους σεισμούς, που κινούνταν σε διαφορετικές κατευθύνσεις», ανέφερε.
Όπως υποστήριξε, τόσο δημόσια όσο και ιδιωτικά κτίρια κατέρρευσαν από τη δύναμη του σεισμού.
«Γύρω μας βλέπετε ότι κατέρρευσαν τόσο δημόσια όσο και ιδιωτικά κτίρια. Ο σεισμός δεν έκανε διακρίσεις», είπε.
Η διάσωση που έδωσε ελπίδα και η νέα τραγωδία
Στην παραθαλάσσια πόλη Κάτια Λα Μαρ, μία από τις ελάχιστες ιστορίες με αίσιο τέλος εκτυλίχθηκε οκτώ ημέρες μετά τους σεισμούς, όταν ο φύλακας ασφαλείας Ερνάν Γκιλ ανασύρθηκε ζωντανός από υπόγειο χώρο στάθμευσης πολυκατοικίας που είχε καταρρεύσει.
Η διάσωσή του προκάλεσε στιγμές ανακούφισης στη χώρα, όμως για άλλες οικογένειες η αγωνία συνεχίζεται.
Η Λάουρα Μπάριος εξακολουθεί να αναζητά στο ίδιο κτίριο τον γαμπρό της, του οποίου η σορός παραμένει εγκλωβισμένη στο υπόγειο πάρκινγκ.
Οι περισσότερες διεθνείς ομάδες διάσωσης που είχαν επιχειρήσει στην περιοχή έχουν ήδη αποχωρήσει, ενώ ακόμη και το μηχάνημα που απομάκρυνε τα ασταθή συντρίμμια μεταφέρθηκε σε άλλο σημείο.
Η οικογένεια της Λάουρα είχε εντοπίσει μόλις μία ημέρα νωρίτερα τις σορούς της κουνιάδας της και των δύο παιδιών της, ηλικίας 10 και τριών ετών, αγκαλιασμένων μέσα στο υπνοδωμάτιό τους.
«Τις προάλλες ήταν η Ημέρα του Παιδιού στη Βενεζουέλα. Εμείς όμως δεν έχουμε παιδιά για να γιορτάσουμε. Τα δικά μας χάθηκαν», είπε με δάκρυα στα μάτια.
Η ίδια κατηγορεί τις Αρχές για καθυστερημένη αντίδραση, ενώ δηλώνει ότι η αποχώρηση των βαρέων μηχανημάτων από την περιοχή της οικογένειάς της την άφησε χωρίς τη δύναμη να συνεχίσει να διαμαρτύρεται.
«Τι άλλο μπορούμε να πούμε που να μην το λένε ήδη αυτά τα συντρίμμια;» αναρωτιέται.
«Χαμένα μπλουζάκια, μαχαιροπίρουνα που δεν χρησιμοποιήθηκαν ποτέ, σερβίτσια, παιχνίδια. Ολόκληρες ζωές χάθηκαν μέσα σε μόλις 39 δευτερόλεπτα», ανέφερε χαρακτηριστικά.
Χιλιάδες άνθρωποι εξακολουθούν να ζουν σε σκηνές
Στην Κάτια Λα Μαρ, εκατοντάδες άνθρωποι περιμένουν καθημερινά στην ουρά για ένα ζεστό γεύμα που προσφέρει η ανθρωπιστική οργάνωση World Central Kitchen.
Εκτός από τρόφιμα και εμφιαλωμένο νερό, οι κάτοικοι βρίσκουν παρηγοριά σε μια αγκαλιά ή σε ένα χαμόγελο, επιστρέφοντας στη συνέχεια στις πρόχειρες σκηνές από νάιλον που έχουν στηθεί στα πεζοδρόμια και αποτελούν προσωρινά τα σπίτια τους.
Αυτή την εβδομάδα, η κυβέρνηση της Ντέλσι Ροντρίγκες παραχώρησε 200 κατοικίες σε οικογένειες που επλήγησαν από τους σεισμούς.
Ωστόσο, οι ανάγκες εκτιμάται ότι είναι περίπου 100 φορές μεγαλύτερες. Η ανοικοδόμηση αναμένεται να διαρκέσει χρόνια και να απαιτήσει επενδύσεις δισεκατομμυρίων δολαρίων, ενώ η Παγκόσμια Τράπεζα εκτιμά ότι οι δύο σεισμοί προκάλεσαν ζημιές ύψους 19,6 δισ. δολαρίων.
Η Ντέλσι Ροντρίγκες ανέλαβε καθήκοντα προσωρινής προέδρου τον Ιανουάριο, λίγες ημέρες μετά τη σύλληψη του ηγέτη της Βενεζουέλας, Νικολάς Μαδούρο, από αμερικανικές δυνάμεις και τη μεταφορά του στη Νέα Υόρκη, όπου αντιμετωπίζει κατηγορίες για «ναρκοτρομοκρατία».
Παρότι διαθέτει τη στήριξη της κυβέρνησης του Ντόναλντ Τραμπ, ο έλεγχος της πετρελαϊκής βιομηχανίας της Βενεζουέλας, που αποτελεί τη βασική πηγή εσόδων της χώρας, βρίσκεται στην Ουάσιγκτον, γεγονός που αφήνει αβέβαιο το πώς θα εξελιχθεί η διαδικασία της ανοικοδόμησης.
Πολλοί από όσους ζουν σήμερα σε σκηνές κατοικούσαν μέχρι πρόσφατα κοντά στην παραλία Πλάγια Πιράτα, η οποία ήταν γεμάτη επισκέπτες την ημέρα της αργίας όταν σημειώθηκαν οι σεισμοί.
Οι κάτοικοι παρακολούθησαν τα σπίτια τους να καταρρέουν μπροστά στα μάτια τους και έτρεξαν προς τα κτίρια προσπαθώντας να σώσουν συγγενείς και κατοικίδια που είχαν παγιδευτεί.
Οι ιστορίες τους αποτελούν μόνο ένα μικρό μέρος από τις χιλιάδες προσωπικές τραγωδίες που εξακολουθεί να βιώνει η Βενεζουέλα, μια χώρα που εξακολουθεί να προσπαθεί να διαχειριστεί τις συνέπειες μιας καταστροφής που άφησε ανεξίτηλο αποτύπωμα.
