Ο Άντονι Κουίν, η Ρόδος και η διεκδίκηση του ομώνυμου όρμου

Η σχέση του Άντονι Κουίν με τη Ρόδο ξεκίνησε κατά τα γυρίσματα της διεθνούς κινηματογραφικής παραγωγής «Τα Κανόνια του Ναβαρόνε», στα τέλη της δεκαετίας του 1950 και τις αρχές της δεκαετίας του 1960. Ο διάσημος ηθοποιός γοητεύτηκε από τον μικρό βραχώδη όρμο στις ανατολικές ακτές του νησιού, γνωστό ως Βαγιές, ο οποίος με την πάροδο του χρόνου καθιερώθηκε στη συλλογική μνήμη και στον τουριστικό χάρτη με το όνομά του.

Ο Κουίν επιχείρησε να αποκτήσει εκτάσεις στην περιοχή, επιδιώκοντας, σύμφωνα με μεταγενέστερες μαρτυρίες της οικογένειάς του, να δημιουργήσει έναν διεθνή χώρο συνάντησης καλλιτεχνών και κινηματογραφιστών. Η ιστορία της ιδιοκτησίας αποδείχθηκε σύνθετη: τοπικές μαρτυρίες που δημοσιεύθηκαν διεθνώς κάνουν λόγο για ιδιωτικά οικόπεδα που αγοράστηκαν και για δημόσια έκταση στον κυρίως όρμο, για την οποία δεν ολοκληρώθηκε η απαιτούμενη μεταβίβαση τίτλων.

Η υπόθεση εξελίχθηκε σε μακρόχρονη διαφωνία με το Ελληνικό Δημόσιο και απασχόλησε την οικογένεια του ηθοποιού ακόμη και μετά τον θάνατό του. Τον Φεβρουάριο του 2011, διεθνές δημοσίευμα κατέγραψε τη διεκδίκηση της χήρας του και τις αντιφατικές προσδοκίες που είχαν δημιουργηθεί δεκαετίες πριν. Η ακριβής ημερομηνία τυχόν κρατικής ακυρωτικής πράξης εξακολουθεί να χρειάζεται νομική τεκμηρίωση.

Ο όρμος εξακολούθησε να είναι δημόσια γνωστός ως «παραλία Άντονι Κουίν», ανεξάρτητα από την έκβαση της ιδιοκτησιακής διένεξης. Η ιστορία του συνδέει την πρώιμη διεθνή τουριστική προβολή της Ρόδου με τη δημόσια γη, τον κινηματογράφο και τον τρόπο με τον οποίο ένα τοπωνύμιο μπορεί να καθιερωθεί στη συλλογική μνήμη.