Οι Ιππότες της Ρόδου εγκαθίστανται στη Μάλτα μαζί με οικογένειες Ροδιτών
Στις 26 Οκτωβρίου 1530, επτά χρόνια μετά την αναχώρησή τους από τη Ρόδο, οι Ιωαννίτες Ιππότες εγκαταστάθηκαν επίσημα στη Μάλτα, την οποία τους είχε παραχωρήσει ο αυτοκράτορας Κάρολος Ε΄, ως βασιλιάς της Σικελίας, με την έγκριση του πάπα Κλήμη Ζ΄. Μετά την παράδοση της Ρόδου στους Οθωμανούς και την έξοδο της 1ης Ιανουαρίου 1523, το Τάγμα είχε αναζητήσει νέα έδρα περνώντας από την Κρήτη, τη Σικελία και διάφορους σταθμούς της Ιταλίας και της δυτικής Μεσογείου. Η άφιξη στη Μάλτα έβαλε τέλος σε αυτή την επταετή περίοδο προσωρινών εγκαταστάσεων.
Μαζί με τους Ιππότες είχαν ακολουθήσει και οικογένειες Ροδιτών, που είχαν αφήσει πίσω τους σπίτια, περιουσίες και εκκλησιαστικά κειμήλια. Ο βασικός πυρήνας της νέας ελληνικής κοινότητας εγκαταστάθηκε στο Μπίργκου (Birgu, σημερινό Vittoriosa), το λιμάνι που αποτέλεσε την πρώτη έδρα του Τάγματος στη Μάλτα. Οι Ροδίτες οργάνωσαν τη θρησκευτική και επαγγελματική ζωή τους, συνδέθηκαν με ελληνικούς ναούς και διατήρησαν εικόνες που είχαν μεταφέρει από την πατρίδα τους, όπως την Παναγία Δαμασκηνή και την Παναγία Ελεημονήτρα.
Συμβολαιογραφικές πράξεις, εκκλησιαστικά έγγραφα και ιστορικές μαρτυρίες διασώζουν ονόματα οικογενειών της ροδιακής κοινότητας, ανάμεσά τους οι Καλαμιά, Μετάξη, Διασωρινού και Φουντομάλη. Μέλη της κοινότητας δραστηριοποιήθηκαν ως ιερείς, έμποροι και τεχνίτες, ενώ με την οικοδόμηση της Βαλέτας τον 16ο αιώνα η παρουσία τους επεκτάθηκε και στη νέα πρωτεύουσα. Η εγκατάσταση του 1530 αποτέλεσε την αρχή μιας διαρκούς ιστορικής σχέσης ανάμεσα στη Ρόδο και τη Μάλτα.