Το επεισόδιο του Ρικ Ράιτ των Pink Floyd στη Λίνδο που ενέπνευσε το «Mad Yannis Dance»

Στις 28 Αυγούστου 1977, ένα καλοκαιρινό πάρτι στη Λίνδο εξελίχθηκε σε επεισόδιο που συνδέθηκε με την αστυνομία και, τελικά, με την ιστορία της ροκ μουσικής. Πρωταγωνιστής ήταν ο Ρικ Ράιτ (Richard Wright), ιδρυτικό μέλος και κιμπορντίστας των Pink Floyd, ο οποίος εκείνη την εποχή διατηρούσε εξοχική κατοικία στο χωριό και περνούσε στη Ρόδο μέρος των διακοπών του.

Η Λίνδος αποτελούσε ήδη τόπο συνάντησης ανθρώπων της τέχνης και επισκεπτών από διάφορες χώρες. Ο Ράιτ είχε αναπτύξει ιδιαίτερο δεσμό με το νησί, ενώ σπίτι στη Λίνδο διατηρούσε και ο κιθαρίστας των Pink Floyd, Ντέιβιντ Γκίλμορ. Η παρουσία δύο μουσικών ενός συγκροτήματος διεθνούς φήμης έδωσε στο χωριό μια ασυνήθιστη θέση στις προσωπικές ιστορίες των ανθρώπων πίσω από τους Pink Floyd.

Σύμφωνα με ιστορικό αφιέρωμα του δημοσιογράφου Κωνσταντίνου Τσάβαλου, στο σπίτι του Ράιτ και της τότε συζύγου του, Τζουλιέτ, είχαν συγκεντρωθεί περίπου πενήντα καλεσμένοι. Μετά τα παράπονα γειτόνων για τη φασαρία, εμφανίστηκε ο τότε αστυνομικός διοικητής της Λίνδου, Γιάννης Δημητριάδης. Η αρχική παρέμβαση οδήγησε σε ένταση και στη μεταφορά συνεργάτη του μουσικού στο αστυνομικό τμήμα, όπου πήγαν επίσης ο Ράιτ και η σύζυγός του.

Η συνέχεια αποτυπώθηκε σε καταγγελίες του μουσικού για απειλές και βίαιη συμπεριφορά του αστυνομικού. Πρόκειται για ισχυρισμούς που δημοσιεύτηκαν σε μεταγενέστερες αφηγήσεις της υπόθεσης και δεν πρέπει να εκλαμβάνονται αυτομάτως ως δικαστικά διαπιστωμένα γεγονότα. Το περιστατικό πάντως προκάλεσε αναστάτωση και απασχόλησε τον μουσικό κύκλο του Ράιτ.

Η πιο παράξενη συνέχεια ήρθε από τη μουσική. Ο Ράιτ φέρεται να μετέτρεψε την ανάμνηση της αντιπαράθεσης σε έμπνευση για μια ορχηστρική σύνθεση με τον χαρακτηριστικό τίτλο «Mad Yannis Dance» — ο «Χορός του τρελού Γιάννη», σε ελεύθερη απόδοση. Το κομμάτι κυκλοφόρησε το 1978 στον πρώτο προσωπικό του δίσκο, «Wet Dream», ανάμεσα σε συνθέσεις που αναδεικνύουν τον μελωδικό, ατμοσφαιρικό και συχνά μεσογειακό κόσμο του δημιουργού τους.

Ο δίσκος δεν ήταν κυκλοφορία των Pink Floyd: ήταν προσωπικό έργο του Ρικ Ράιτ, που ηχογραφήθηκε στη Γαλλία και περιλάμβανε τη συμμετοχή μουσικών όπως ο κιθαρίστας Σνόουι Γουάιτ και ο σαξοφωνίστας Μελ Κόλινς. Η επίσημη δισκογραφική παρουσίαση επιβεβαιώνει το «Mad Yannis Dance» στον κατάλογο των τραγουδιών του «Wet Dream».

Έτσι, ένα επεισόδιο σε ένα καλοκαιρινό βράδυ της Λίνδου έμεινε συνδεδεμένο με έναν δίσκο που κυκλοφόρησε διεθνώς. Για τη Ρόδο, η ιστορία θυμίζει ότι η σχέση του νησιού με τους Pink Floyd δεν περιορίστηκε σε περαστικές τουριστικές επισκέψεις: η Λίνδος υπήρξε τόπος κατοικίας, προσωπικών εμπειριών και μουσικής έμπνευσης για μέλη του συγκροτήματος.

Η ημερομηνία της 28ης Αυγούστου 1977 καταγράφεται από μεταγενέστερο ιστορικό δημοσίευμα· η ύπαρξη της σύνθεσης στο «Wet Dream» τεκμηριώνεται ανεξάρτητα από την επίσημη δισκογραφία του Ράιτ.