Φτάνει στη Ρόδο ανθρωπιστική βοήθεια του Διεθνούς Ερυθρού Σταυρού

Στις 18 Φεβρουαρίου 1945, ενώ η Ρόδος παρέμενε υπό γερμανική κατοχή, τρία καΐκια με το έμβλημα του Διεθνούς Ερυθρού Σταυρού έφτασαν στο νησί μεταφέροντας σωτήρια ανθρωπιστική βοήθεια. Η επίσημη έκθεση του ICRC αναφέρει ότι τα πλοιάρια είχαν αποπλεύσει στις 17 Φεβρουαρίου και, έπειτα από δύσκολο ταξίδι με ισχυρό άνεμο και ταραγμένη θάλασσα, έφτασαν στη Ρόδο την επόμενη ημέρα. Στο λιμάνι τα υποδέχθηκαν πλήθη κατοίκων και οι καμπάνες των εκκλησιών της πόλης χτυπούσαν κατά την αποβίβαση της αποστολής.

Η εικόνα που κατέγραψε ο επικεφαλής της αποστολής Raymond Courvoisier ήταν δραματική. Η ενεργειακή αξία της ημερήσιας διατροφής του πληθυσμού υπολογιζόταν μόλις σε περίπου 400 θερμίδες. Από τον Νοέμβριο του 1944 πολλοί κάτοικοι επιβίωναν με χόρτα και φλούδες φρούτων, ενώ σύμφωνα με την έκθεση είχαν επιταχθεί περίπου το 70% της σοδειάς και ολόκληρο το ζωικό κεφάλαιο. Η πείνα είχε φτάσει σε τέτοιο σημείο ώστε η αποστολή σημείωνε πως δεν είχαν απομείνει στο νησί ούτε ζώα που θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν ως τροφή.

Η πόλη έφερε παράλληλα τα σημάδια εκατοντάδων αεροπορικών και ναυτικών βομβαρδισμών. Καταστήματα ήταν κλειστά, σπίτια —ιδιαίτερα στην εβραϊκή συνοικία— είχαν καταστραφεί και οι δρόμοι παρέμεναν γεμάτοι κρατήρες. Ο Courvoisier περιέγραψε υποσιτισμένους ανθρώπους να καταρρέουν στους δρόμους και ασθενείς να πεθαίνουν στα σπίτια, ενώ νοσοκομείο και ορφανοτροφείο ήταν γεμάτα χωρίς επαρκή τρόφιμα και φάρμακα.

Η άφιξη του Ερυθρού Σταυρού δεν ήταν ένα απλό επεισόδιο διανομής τροφίμων αλλά κρίσιμη ανθρωπιστική παρέμβαση στις τελευταίες εβδομάδες της Κατοχής. Είχε προηγηθεί συμφωνία στην Άγκυρα στις 3 Φεβρουαρίου 1945 μεταξύ των εμπλεκόμενων πλευρών, ώστε ουδέτερα καΐκια υπό τον έλεγχο Ελβετών εκπροσώπων του ICRC να μπορέσουν να περάσουν μέσα από μια θαλάσσια περιοχή γεμάτη ναρκοπέδια και στρατιωτικούς περιορισμούς.