Ο Τσιγάντες καλεί τους ιερείς της Ρόδου εν μέσω εκκλησιαστικής κρίσης

Στις 17 Μαΐου 1946 ο Χριστόδουλος Τσιγάντες, επικεφαλής της Ελληνικής Στρατιωτικής Αποστολής Δωδεκανήσου, κάλεσε ιερείς της Ρόδου στα γραφεία της αποστολής, σε μία περίοδο έντονων εκκλησιαστικών και διοικητικών διεργασιών. Η συνάντηση καταγράφεται σε ιστορική έρευνα για τη δράση του και αποτελεί χαρακτηριστικό στιγμιότυπο της πολύπλευρης ελληνικής παρουσίας στο νησί πριν από την Ενσωμάτωση.

Το 1946 τα Δωδεκάνησα βρίσκονταν ακόμη υπό βρετανική στρατιωτική διοίκηση. Η μετάβαση από την ιταλική και τη γερμανική κυριαρχία σε μία νέα πολιτική πραγματικότητα είχε αφήσει ανοικτά ζητήματα διοίκησης, εκπαίδευσης, θρησκευτικών θεσμών και κοινωνικής οργάνωσης. Οι εκκλησιαστικές εξελίξεις συνδέονταν με ευρύτερες συζητήσεις για το μέλλον και τη διοικητική αυτονομία των νησιών.

Ο Τσιγάντες είναι κυρίως γνωστός ως στρατιωτικός και διοικητής του Ιερού Λόχου. Ωστόσο η δράση του εκείνη την περίοδο περιλάμβανε επαφές με τοπικούς φορείς και προσπάθειες παρέμβασης σε θέματα που ξεπερνούσαν τα αυστηρά στρατιωτικά καθήκοντα.

Η ιστορική αξία της ημερομηνίας βρίσκεται ακριβώς σε αυτή την όψη της μεταπολεμικής Ρόδου: στη συνύπαρξη της βρετανικής διοίκησης, της ελληνικής στρατιωτικής παρουσίας και των τοπικών θεσμών, πριν από την επίσημη ανάληψη της διοίκησης από την Ελλάδα το 1947.