«Το σπίτι μου αν πήγαινα στη Ρόδο δεν θα το χρειαζόμουν. Θα το χάριζα στα φτωχά και ορφανά παιδιά»

Η κατάσταση της υγείας της βελτιώνεται συνεχώς, όμως έχει ακόμα πολύ δρόμο μπροστά της για να συνέλθει όχι μόνο το σώμα της, αλλά και η ψυχή της, αφού οι πληγές από τον εγκλεισμό και την κακοποίηση είναι πολύ βαθιές.

Η Μαρία θα είχε χάσει τη ζωή της, αν δεν την έσωζαν οι γείτονές της στην πολυκατοικία, όπου έμενε στην Καλλιθέα και δεν φώναζαν την αστυνομία.

Η 36χρονη ανάπηρη κοπέλα ζούσε κατάκοιτη στο μπαλκόνι του φωταγωγού, χωρίς φαγητό, χωρίς νερό, με σπασμένο πόδι, το οποίο της το είχαν δέσει πάνω σε ένα ξύλο, αφήνοντάς την να σαπίσει από τις κατακλίσεις.

«Η Όλγα είναι μία μάγισσα», λέει για την 77χρονη Ρωσοπόντια στα χέρια της οποίας δεινοπάθησε, αφού πρώτα κατάφερε να την εξαπατήσει και να της γράψει το σπίτι, κρατώντας ευτυχώς η ίδια την επικαρπία.

Τώρα πλέον μέσα από το νοσοκομείο απολαμβάνει πράγματα που για τους υπόλοιπους μοιάζουν στοιχειώδη, όπως μια κουταλιά από το εκμέκ που λατρεύει, η τηλεόραση ή ένα κομμάτι από το αγαπημένο της παστίτσιο.

Η Μαρία ονειρεύεται να επιστρέψει στο σπίτι της, αφού δεν γνωρίζει ότι εκεί μένουν ακόμα οι βασανιστές της, όμως ελπίζει και σε μια νέα ζωή ακόμα και μακριά από την Αθήνα.

«Όνειρό μου είναι να ζήσω στη Ρόδο. Μου έχουν πει ότι το νησί είναι τόσο όμορφο που μοιάζει με τον Παράδεισο. Θα μπορούσα να μείνω για πάντα εκεί», λέει και εκπλήσσει τους πάντες με το μεγαλείο της ψυχής της αποκαλύπτοντας:

«Το σπίτι μου αν πήγαινα στη Ρόδο δεν θα το χρειαζόμουν. Θα το χάριζα στα φτωχά και ορφανά παιδιά».

Πηγή: ethnos.gr