Εκφράζω τη λύπη μου για την ενημέρωση που έλαβα σχετικά με την πρόθεση διακοπής της λειτουργίας της εθελοντικής ομάδας άμεσης επέμβασης του Ροδιακού Ομίλου Ταχυπλόων (Ρ.Ο.Τ.Α.), μιας ομάδας που επί σειρά ετών προσέφερε με αυταπάρνηση στην ασφάλεια στη θάλασσα και στην προστασία ανθρώπινων ζωών.
Όλοι έχουμε βιώσει, ο καθένας με τον δικό του τρόπο, πόσο καθοριστική είναι η συλλογικότητα και η έμπρακτη μέριμνα για τον συνάνθρωπο. Η ανθρώπινη ζωή προστατεύεται μέσα από παρουσία, ετοιμότητα και αλληλεγγύη. Η νησιωτικότητα απαιτεί θυσίες και θάρρος. Απαιτεί λοιπόν να φροντίζουμε ο ένας τον άλλον, ως κοινωνία που γνωρίζει ότι σε κρίσιμες στιγμές στηρίζεται πρώτα στις δικές της δυνάμεις.
Η ενδεχόμενη απώλεια αυτής της επιχειρησιακής δυνατότητας δημιουργεί ένα πραγματικό κενό και καθιστά αναγκαία την άμεση επανεξέταση των δεδομένων από τους αρμόδιους θεσμικούς φορείς, ώστε να αναζητηθούν λύσεις που θα επιτρέψουν τη διατήρηση και ενίσχυση μιας τόσο κρίσιμης προσφοράς προς την τοπική κοινωνία.
