Μια διαφορετική ιστορία από τη Ρόδο φέρνει στο προσκήνιο έναν νέο μόλις 20 ετών, ο οποίος έχει επιλέξει να διατηρεί ενεργό ρόλο στη ζωή της Εκκλησίας, σε μια ηλικία κατά την οποία η παρουσία νέων ανθρώπων σε αντίστοιχες θέσεις δεν θεωρείται συνηθισμένη.
Πρόκειται για τον Ευάγγελο Παρασκευά, ο οποίος παρουσιάζεται ως ένας από τους νεότερους επιτρόπους της Ρόδου και έχει συνδέσει σχεδόν ολόκληρη την παιδική και εφηβική του ηλικία με την Εκκλησία.
Σύμφωνα με δημοσίευμα του Ekklisiaonline.gr, που υπογράφει ο Λάμπρος Λουκάκης, ο νεαρός βρίσκεται κοντά στην Εκκλησία από την ηλικία των επτά ετών.
Από παιδί στον Ναό, σήμερα στη διακονία
Η σχέση του με την Εκκλησία δεν ξεκίνησε πρόσφατα ούτε αποτελεί μια επιλογή που έκανε όταν ενηλικιώθηκε.
Από μικρό παιδί συμμετείχε στη ζωή του Ναού, γνωρίζοντας από κοντά τις ακολουθίες, τις εορτές αλλά και την καθημερινή πλευρά μιας ενορίας. Δεκατρία χρόνια αργότερα, ο ίδιος άνθρωπος που κάποτε βρισκόταν στον χώρο ως παιδί έχει πλέον αναλάβει ευθύνες και προσφέρει ως επίτροπος.
Η παρουσία του έγινε ιδιαίτερα αισθητή κατά τον εορτασμό της Μεταμορφώσεως του Σωτήρος στην Ιαλυσό, όταν τέθηκε το εύλογο ερώτημα γιατί ένας άνθρωπος μόλις 20 ετών επιλέγει να αφιερώνει σημαντικό μέρος του χρόνου του στην Εκκλησία.
Η απάντηση που έδωσε συμπυκνώνει ουσιαστικά ολόκληρη τη σχέση του με την πίστη:
«Δεν ήρθα στην Εκκλησία επειδή μεγάλωσα. Μεγάλωσα επειδή ήμουν στην Εκκλησία».
Μια σχέση που ξεκίνησε στα επτά του χρόνια
Για τον Ευάγγελο Παρασκευά, ο Ναός δεν αποτελεί απλώς έναν χώρο στον οποίο πηγαίνει κάποιος για λίγες ώρες τις Κυριακές ή τις μεγάλες θρησκευτικές εορτές.
Είναι ένα περιβάλλον μέσα στο οποίο πέρασε μεγάλο μέρος των παιδικών του χρόνων και στο οποίο σταδιακά έμαθε την έννοια της προσφοράς προς τους άλλους.
Η εμπειρία αυτή φαίνεται πως διαμόρφωσε και τον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβάνεται σήμερα τον ρόλο της Εκκλησίας. Όχι μόνο ως τόπο λατρείας, αλλά ως σημείο συνάντησης ανθρώπων διαφορετικών ηλικιών και διαφορετικών αναγκών, από εκείνον που αναζητά παρηγοριά μέχρι εκείνον που απλώς θέλει να ανάψει ένα κερί ή να βρεθεί για λίγο σε έναν χώρο προσευχής.
Το μήνυμα προς τη νέα γενιά
Η περίπτωση του 20χρονου Ροδίτη αποκτά ιδιαίτερο ενδιαφέρον και για έναν ακόμη λόγο.
Σε μια περίοδο κατά την οποία γίνεται συχνά συζήτηση για την απόσταση των νεότερων γενεών από την Εκκλησία, η δική του πορεία παρουσιάζει μια διαφορετική πραγματικότητα. Έναν νέο άνθρωπο που δεν αντιμετωπίζει την πίστη ως κάτι που αφορά αποκλειστικά τις προηγούμενες γενιές, αλλά ως συνειδητή προσωπική επιλογή.
Δεν πρόκειται, άλλωστε, για μια περιστασιακή παρουσία. Από τα επτά μέχρι τα είκοσί του χρόνια η σχέση αυτή παρέμεινε σταθερή και σήμερα μεταφράζεται σε ενεργή συμμετοχή και ανάληψη ευθύνης.
Από εκείνους που παρακολουθούν, σε εκείνους που προσφέρουν
Υπάρχει και ένας ιδιαίτερος συμβολισμός στην ιστορία του Ευάγγελου Παρασκευά.
Το παιδί που κάποτε έβλεπε μεγαλύτερους ανθρώπους να φροντίζουν τον Ναό και να υπηρετούν την ενορία βρίσκεται σήμερα στη δική τους θέση.
Και ίσως αυτή ακριβώς η μετάβαση να έχει μεγαλύτερη αξία από τον ίδιο τον τίτλο του επιτρόπου.
Δείχνει πώς μια σχέση που ξεκινά στην παιδική ηλικία μπορεί με την πάροδο των χρόνων να εξελιχθεί σε συνειδητή συμμετοχή και προσφορά.
Η ιστορία του, που δημοσιεύθηκε στις 9 Αυγούστου 2026 από το Ekklisiaonline.gr, δεν αφορά επομένως μόνο την ηλικία ενός επιτρόπου. Αφορά κυρίως τη συνέχεια μιας γενιάς που, παρά τις αλλαγές της εποχής, εξακολουθεί να βρίσκει χώρο μέσα στην Εκκλησία και σε ορισμένες περιπτώσεις επιλέγει να αναλάβει ενεργό ρόλο σε αυτήν.
Για τον Ευάγγελο Παρασκευά, πάντως, η εξήγηση παραμένει πολύ πιο απλή. Η Εκκλησία δεν εμφανίστηκε ξαφνικά στη ζωή του στα είκοσί του χρόνια. Ήταν ήδη μέρος της ζωής μέσα στην οποία μεγάλωσε.
