Παγκόσμια Ημέρα Ατόμων με Αναπηρία –

Η Παγκόσμια Ημέρα Ατόμων με Αναπηρία (International Day of Person with Disabilities) θεσπίστηκε με απόφαση του ΟΗΕ το 1992 και τηρείται έκτοτε κάθε χρόνο στις 3 Δεκεμβρίου παλεύοντας ενάντια στο ρατσισμό, τη φιλανθρωπία και τον περιορισμό των δικαιωμάτων των ατόμων με αναπηρία, χρόνιες παθήσεις και των οικογενειών τους.

Σκοπός της ημέρας αυτής είναι η λήψη συντονισμένων μέτρων και στοχευμένων πολιτικών, με στόχο την προστασία των ατόμων με αναπηρία, χρόνιες παθήσεις και των οικογενειών τους, που έχουν πληγεί ιδιαίτερα από τα μέτρα λιτότητας και την κρίση.

Το αναπηρικό κίνημα διεκδικεί και αγωνίζεται για το δικαίωμα στη ζωή με αξιοπρέπεια. Απαιτεί σεβασμό στις αξίες της αυτονομίας και της ισότητας, καταδικάζοντας τις διακρίσεις σε όλες τους τις μορφές. Αγωνίζεται για την υλοποίηση της Σύμβασης των Ηνωμένων Εθνών για τα δικαιώματα των ατόμων με αναπηρία και τη στελέχωση της Γενικής Γραμματείας Ανθρώπινων Δικαιωμάτων με επαρκές εξειδικευμένο προσωπικό.

Ο Δωδεκανησιακός Σύλλογος Γονέων και Κηδεμόνων Ατόμων με Αναπηρίες, Κέντρο Διημέρευσης-Ημερήσιας Φροντίδας «ΕΛΠΙΔΑ», δραστηριοποιείται στη Ρόδο από το 1996 προσφέροντας σε 19 άτομα με Σύνδρομο Down και Νοητική Υστέρηση καθημερινά ερεθίσματα βελτιώνοντας τη λειτουργικότητά τους και ενισχύοντας την ανάπτυξη ποικίλων δεξιοτήτων.

Ως μέλος της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Γονέων και Κηδεμόνων Ατόμων με Αναπηρίες (Π.Ο.Σ.Γ.Κ.Α.με.Α.) και της Εθνικής Συνομοσπονδίας Ατόμων με Αναπηρία (Ε.Σ.Α.με.Α), στηρίζει τη Διακήρυξη για την 3η Δεκέμβρη, η οποία αναφέρει ενδεικτικά:

α) Άμεση οικονομική στήριξη των ατόμων με αναπηρία και χρόνιες παθήσεις με:

· Εύλογες αυξήσεις στα επιδόματα που δικαιούνται τα άτομα με αναπηρία και χρόνιες παθήσεις, καθώς και στις συντάξεις των χαμηλοσυνταξιούχων με αναπηρία.

· Στα νέα μέτρα στήριξης των νοικοκυριών για τις ενεργειακές και άλλες ανατιμήσεις να υπάρξει ειδική μέριμνα για τα άτομα με αναπηρία, χρόνιες παθήσεις και τις οικογένειές τους, ιδιαίτερα για εκείνα των οποίων η υγεία και η διατήρηση στη ζωή, εξαρτάται από τη συνεχή χρήση ενεργοβόρων ιατροτεχνολογικών βοηθημάτων, καθώς και να μην προσμετρώνται στο εισόδημά τους, το εξωιδρυματικό επίδομα και τα πάσης φύσεως προνοιακά επιδόματα.

· Απαλλαγή όλων των ατόμων με αναπηρία με ποσοστό τουλάχιστον 50%, και όχι 80% όπως συμβαίνει σήμερα, ανεξαρτήτως κατηγορίας αναπηρίας και των οικογενειών που βαρύνονται φορολογικά με άτομα με βαριά αναπηρία, από την ειδική εισφορά αλληλεγγύης. Διατήρηση των φοροαπαλλαγών που είναι σε ισχύ για τα άτομα με αναπηρία, χρόνιες παθήσεις και τις οικογένειές τους. Φοροελαφρύνσεις και απαλλαγές από έκτακτες και μη εισφορές. Στήριξη των «γενναίων» ατόμων με αναπηρία που ασκούν επιχειρηματική δραστηριότητα.

· Απαλλαγή από τον ΕΝΦΙΑ όλων των ατόμων με ποσοστό αναπηρίας 50%, ανεξαρτήτως κατηγορίας αναπηρίας, και των οικογενειών που βαρύνονται φορολογικά με άτομα με βαριά αναπηρία από τον ΕΝΦΙΑ, χωρίς εισοδηματικά κριτήρια, για την πρώτη κατοικία, καθώς και τη θέσπιση ειδικού καθεστώτος προστασίας των ατόμων με αναπηρία στον ΕΝΦΙΑ.

· Αύξηση του ακατάσχετου ποσού σε λογαριασμό μισθού ή σύνταξης ατόμων με αναπηρία στο ύψος των 6.000 ευρώ, λόγω αυξημένων αναγκών εξ αιτίας της αναπηρίας τους.

· Μείωση φόρου από ιατρικές δαπάνες, για τα άτομα με αναπηρία, χρόνιες παθήσεις και τις οικογένειές τους, καθώς και διεύρυνση αυτού.

· Προστασία από πλειστηριασμό της πρώτης κατοικίας που ανήκει σε άτομα με αναπηρία, καθώς και στα πρόσωπα που έχουν στην οικογένειά τους άτομα με βαριές αναπηρίες.

β) Εκπόνηση εθνικής στρατηγικής για την απασχόληση των ατόμων με αναπηρία και χρόνιες παθήσεις καθώς το σύνολο αυτών βρίσκεται εκτός αγοράς εργασίας. Άμεση ολοκλήρωση της τρέχουσας προκήρυξης του νόμου 2643/98.

γ) Σύστημα υγείας δίκαιο, δημόσιο και δωρεάν που θα διασφαλίζει την καθολικότητα των υπηρεσιών υγείας και θα διέπεται από διαφάνεια και λογοδοσία. Η πλημμελής προστασία και υποστήριξη των ατόμων με χρόνιες παθήσεις κατά τη διάρκεια της πανδημίας, που ειδικά στο πρώτο κύμα οδήγησε στον τραγικό χαμό εκατοντάδων χιλιάδων ευρωπαίων με «υποκείμενα» νοσήματα, καθώς και η δυσμενέστατη μεταχείριση των χρονίων πασχόντων που έχασαν τα όποια υποστηρικτικά τους συστήματα, άλλαξαν την εικόνα του κόσμου. Τα συστήματα υγείας επλήγησαν από τον ιό σε όλο τον πλανήτη, αλλά ο αντίκτυπός τους έπληξε περισσότερο τις κοινότητες που ήταν ήδη ευάλωτες: χώρες που βρίσκονται ήδη σε οικονομική κρίση ή εμπόλεμες διαμάχες, άτομα με αναπηρία, άτομα με χρόνιες παθήσεις και άτομα που διαβιούν σε ιδρύματα κλειστής περίθαλψης, εκτός κοινότητας. Σήμερα οι χρόνια πάσχοντες παραμένουν ευάλωτοι καθώς οι ήδη επιβαρυμένες δομές τους είτε δεν λειτουργούν με ασφάλεια είτε υπολειτουργούν. Συμπερίληψη της διάστασης της αναπηρίας και της χρόνιας πάθησης σε όλες τις πολιτικές για την υγεία, με στόχο τη βελτίωση της πρόσβασης των ατόμων με αναπηρία και χρόνιες παθήσεις στην πρωτοβάθμια φροντίδα και στο σύνολο των λοιπών υπηρεσιών υγείας. Ενίσχυση των δομών και υπηρεσιών Ψυχικής Υγείας και επέκταση του θεσμού του οικογενειακού ιατρού. Μηδενική συμμετοχή των ασφαλισμένων με αναπηρία και χρόνιες παθήσεις στα συνταγογραφούμενα φάρμακα και στα τεχνικά βοηθήματα, στα ιατροτεχνολογικά βοηθήματα, στα είδη ειδικής διατροφής και τις βιταμίνες.

δ) Σχεδιασμό και εφαρμογή ενός δίκαιου ασφαλιστικού και συνταξιοδοτικού συστήματος για τα άτομα με αναπηρία, χρόνιες παθήσεις και τις οικογένειές τους. Άμεση ολοκλήρωση, επικαιροποίηση και υλοποίηση του πορίσματος για το ασφαλιστικό των ατόμων με αναπηρία. Άμεση αποκατάσταση των αδικιών στις συντάξεις των ατόμων με αναπηρία με άρση της άνισης μεταχείρισης.

ε) Αυτονομία και ανεξάρτητη διαβίωση για όλα τα άτομα με αναπηρία: Να πάψουν πλέον άτομα με αναπηρία να διαβιούν σε ιδρύματα και να δημιουργηθεί ένα ισχυρό δίχτυ προστασίας μέσα στην κοινότητα. Η διασφάλιση της βιωσιμότητας των Κέντρων Διημέρευσης και Ημερήσιας Φροντίδας (ΚΗΦ και ΚΔΗΦ ΑμεΑ), των Κέντρων Δημιουργικής Απασχόλησης Παιδιών με Αναπηρία (ΚΔΑΠΑμεΑ) και των Στεγών Υποστηριζόμενης Διαβίωσης (Σ.Υ.Δ.) είναι εκ των ων ουκ άνευ αναφορικά με την αποϊδρυματοποίηση και την ανεξάρτητη διαβίωση. Δημιουργία ενός τουλάχιστον ΚΔΑΠΑμεΑ και ΚΔΗΦ σε κάθε Δήμο της χώρας. Εφαρμογή της υπηρεσίας του Προσωπικού βοηθού για την πλήρη ανεξαρτητοποίηση των ατόμων με αναπηρία. Εφαρμογή προγράμματος «Εκπαίδευσης Εκπαιδευτών Κινητικότητας, Προσανατολισμού και Δεξιοτήτων Καθημερινής Διαβίωσης» για τη διευκόλυνση της κοινωνικής ένταξης των τυφλών και των ατόμων με προβλήματα όρασης.

Καλούμε την κυβέρνηση να εγκαταλείψει το αποτυχημένο μοντέλο αποϊδρυματοποίησης που ακολουθεί και να διαβουλευτεί με το αναπηρικό κίνημα για να δοθεί συνολική, βιώσιμη λύση, με τα άτομα με αναπηρία εντός κοινότητας.

ε) Ομαλή μετάβαση από τη διαχωρισμένη/ειδική στη συμπεριληπτική εκπαίδευση (Ένα σχολείο για όλους), με διασφάλιση της ισότιμης πρόσβασης των ατόμων με αναπηρία και χρόνιες παθήσεις στην τριτοβάθμια εκπαίδευση, στην επαγγελματική εκπαίδευση και κατάρτιση και στη διά βίου μάθηση. Ένα σύστημα εκπαίδευσης, στο πλαίσιο του οποίου είναι πλέον αδήριτη ανάγκη να θεσπιστεί εδώ και τώρα ένα σχέδιο δράσης για την εκπαίδευση των μαθητών με αναπηρία για την καθολική ένταξη όλων των ατόμων με αναπηρία στο εκπαιδευτικό σύστημα της χώρας και την οριστική μετάβαση στη συμπεριληπτική εκπαίδευση. Δεδομένου ότι αντικειμενικά η μεγάλη πλειονότητα των μαθητών με αναπηρία βρίσκεται de facto στη γενική εκπαίδευση χωρίς υποστήριξη, απαιτείται στενή συνεργασία του υπουργείου Παιδείας με το αναπηρικό κίνημα της χώρας και την εκπαιδευτική κοινότητα για την εκπόνηση και εφαρμογή ενός ολιστικού πλάνου για την ένταξη των μαθητών με αναπηρία στην πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευση, στην τεχνική εκπαίδευση και στην επαγγελματική αποκατάσταση, καθώς και στην τριτοβάθμια και μεταπτυχιακή εκπαίδευση, συμπεριλαμβανομένης μίας στρατηγικής για τη μετάβαση των μαθητών με αναπηρία από τα ειδικά στα γενικά σχολεία

στ) Καθολική προσβασιμότητα στο φυσικό, δομημένο και ηλεκτρονικό περιβάλλον, στις υποδομές, τα αγαθά και τις υπηρεσίες.

ζ) Εφαρμογή ολοκληρωμένης παρέμβασης για τη στήριξη ατόμων με αναπηρία, χρόνιες παθήσεις και των οικογενειών τους που διαβιούν στη νησιωτική Ελλάδα.

η) Επέκταση του εύρους προστασίας της αρχής της ίσης μεταχείρισης λόγω αναπηρίας ή χρόνιας πάθησης σε όλους τους τομείς ζωής, με στόχο την άρση των άμεσων, έμμεσων, πολλαπλών, δια-τομεακών και λόγω σχέσης διακρίσεων.

θ) Ενσωμάτωση της διάστασης της αναπηρίας σε όλες τις πολιτικές και τα προγράμματα για την ισότητα των φύλων.

ι) Λήψη μέτρων για τη διασφάλιση αξιοπρεπών συνθηκών διαβίωσης των προσφύγων και αιτούντων άσυλο με αναπηρία, χρόνιες παθήσεις και των οικογενειών τους στις εγκαταστάσεις υποδοχής και φιλοξενίας και εφαρμογή πολιτικών που εξασφαλίζουν την αυτονομία, την επαγγελματική και οικονομική ένταξη, καθώς και την ανεμπόδιστη πρόσβασή τους στις παρεχόμενες υπηρεσίες ψυχοκοινωνικής υποστήριξης, υγειονομικής περίθαλψης κ.α.

κ) Πρόληψη και καταπολέμηση της βίας και της σεξουαλικής εκμετάλλευσης των ατόμων με αναπηρία.

λ) Επίσημη καταγραφή δεδομένων για τα άτομα με αναπηρία και χρόνιες παθήσεις προκειμένου για τη δημιουργία στοχευμένων στρατηγικών προετοιμασίας και ανταπόκρισης σε καταστάσεις κρίσεων, έτσι ώστε να διασφαλίζεται η ιατροφαρμακευτική τους περίθαλψη, η πρόσβαση σε υπηρεσίες και αγαθά, αλλά και η πρόσβασή τους στην πληροφορία και ενημέρωση.

Διαμαρτυρόμαστε έντονα για την άρνηση της ΕΛΣΤΑΤ να αποδεχθεί το αίτημα του αναπηρικού κινήματος για συμπερίληψη ερωτήσεων στην απογραφή του πληθυσμού που διεξάγεται, έτσι ώστε να δημιουργηθούν πραγματικά δεδομένα για τα άτομα με αναπηρία, χρόνιες παθήσεις σε όλη τη χώρα. Μια ευκαιρία που χάθηκε.

Το αναπηρικό κίνημα της χώρας, δηλαδή οι πολίτες με αναπηρία, οι πολίτες με χρόνιες παθήσεις, οι γονείς και κηδεμόνες των ατόμων με σύνδρομο Down, αυτισμό, εγκεφαλική παράλυση, νοητική αναπηρία, βαριές και πολλαπλές αναπηρίες, τα άτομα με αναπηρία που διαβιούν στα ιδρύματα ή στα προσφυγικά camps, δεν θα επιτρέψουν ΠΟΤΕ τον περιορισμό των δικαιωμάτων τους.

Στις 3 Δεκέμβρη 2021, Εθνική και Παγκόσμια Ημέρα Ατόμων με Αναπηρία, και ΚΑΘΕ ΗΜΕΡΑ, το αναπηρικό κίνημα συνεχίζει τον αγώνα με στόχο την ανατροπή των πολιτικών λιτότητας που έχουν οδηγήσει τα άτομα με αναπηρία στην εξαθλίωση και στον κοινωνικό αποκλεισμό.

Τίποτα για Εμάς, χωρίς Εμάς!

«Αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος
δεν θα πάψεις ούτε στιγμή ν’ αγωνίζεσαι για την ειρήνη και για το δίκιο».

Τάσος Λειβαδίτης