Το πρώτο επιβεβαιωμένο περιστατικό μόλυνσης ανθρώπου από τον ιό Σαμόντα (Shamonda virus – SHAV) καταγράφηκε στη Γαλλία, προκαλώντας την κινητοποίηση των ευρωπαϊκών υγειονομικών αρχών. Ο ασθενής, ο οποίος αντιμετώπιζε σοβαρό πρόβλημα υγείας και είχε ιδιαίτερα εξασθενημένο ανοσοποιητικό σύστημα, πέθανε στις αρχές Οκτωβρίου.
Το Ευρωπαϊκό Κέντρο Πρόληψης και Ελέγχου Νοσημάτων (ECDC) ανακοίνωσε στις 22 Οκτωβρίου 2026 ότι παρακολουθεί στενά την υπόθεση, σε συνεργασία με τις γαλλικές αρχές.
Μέχρι στιγμής δεν έχει διαπιστωθεί κίνδυνος για τη δημόσια υγεία στον γενικό πληθυσμό, σύμφωνα με τις γαλλικές υγειονομικές αρχές. Παράλληλα, συνεχίζονται οι έρευνες για να εξακριβωθεί ο τρόπος μόλυνσης και ο ρόλος που ενδεχομένως διαδραμάτισε ο ιός στον θάνατο του ασθενούς.
Τι συνέβη στη Γαλλία
Ο ασθενής νοσηλευόταν σε νοσοκομείο της Λυών, όπου λάμβανε θεραπεία για σοβαρή ασθένεια που είχε προκαλέσει σημαντική εξασθένηση του ανοσοποιητικού του συστήματος.
Κατά τη διάρκεια της διερεύνησης της κατάστασής του εντοπίστηκε μόλυνση από τον ιό Σαμόντα, ο οποίος μέχρι σήμερα είχε καταγραφεί σε ζώα και όχι σε ανθρώπους.
Οι γαλλικές αρχές εξετάζουν το ενδεχόμενο ο ασθενής να μολύνθηκε από τσίμπημα μικροσκοπικού εντόμου του γένους Culicoides, σε περιοχή της ανατολικής Γαλλίας όπου είχε διαπιστωθεί κυκλοφορία του ιού σε ζώα.
Σύμφωνα με τις γαλλικές υγειονομικές αρχές, οι εγκεφαλικές επιπλοκές που εμφάνισε ο ασθενής πριν από τον θάνατό του πιθανότατα συνδέονταν με τη λοίμωξη. Ωστόσο, η συνολική συμβολή του ιού στον θάνατο εξακολουθεί να διερευνάται.
Τι είναι ο ιός Σαμόντα
Ο Σαμόντα ανήκει στους ορθομπουνιαϊούς (Orthobunyavirus) και προσβάλλει κυρίως βοοειδή, αν και έχει εντοπιστεί επίσης σε πρόβατα, κατσίκες και άλογα.
Απομονώθηκε για πρώτη φορά το 1965 στη Νιγηρία και στη συνέχεια καταγράφηκε σε περιοχές της Αφρικής και της Ασίας, μεταξύ των οποίων η Ιαπωνία.
Το καλοκαίρι του 2026 εντοπίστηκε για πρώτη φορά σε εκτρεφόμενα ζώα στην Ευρώπη. Από τότε έχουν αναφερθεί περιστατικά σε αρκετές χώρες, όπως η Γαλλία, η Γερμανία, η Αυστρία, η Ιταλία, η Ισπανία, η Ολλανδία και το Βέλγιο.
Πώς μεταδίδεται και ποια συμπτώματα προκαλεί
Η μετάδοση μεταξύ των ζώων γίνεται κυρίως μέσω τσιμπημάτων από μολυσμένες σκνίπες του γένους Culicoides.
Στα βοοειδή έχουν καταγραφεί συμπτώματα όπως πυρετός, διάρροια, αδυναμία και μείωση της παραγωγής γάλακτος. Σε ορισμένες περιπτώσεις έχουν αναφερθεί αποβολές και προβλήματα στην ανάπτυξη των εμβρύων.
Σε άλογα έχουν παρατηρηθεί επίσης σοβαρές νευρολογικές εκδηλώσεις.
Για τον άνθρωπο, τα διαθέσιμα επιστημονικά δεδομένα παραμένουν εξαιρετικά περιορισμένα, καθώς πρόκειται για το πρώτο τεκμηριωμένο περιστατικό. Δεν είναι ακόμη γνωστό ποια συμπτώματα μπορεί να προκαλεί συνήθως η λοίμωξη ή πόσο εύκολα μπορεί να μεταδοθεί στον άνθρωπο.
Πρόσθεσε το Rodosreport στις προτεινόμενες πηγές σου στη Google
Τι εκτιμούν οι ευρωπαϊκές υγειονομικές αρχές
Το ECDC βρίσκεται σε επικοινωνία με τις γαλλικές αρχές, την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και την Ευρωπαϊκή Αρχή για την Ασφάλεια των Τροφίμων (EFSA), προκειμένου να αξιολογηθούν τα νέα δεδομένα.
Ιδιαίτερη προσοχή δίνεται στη δυνατότητα εργαστηριακής ανίχνευσης του ιού, ώστε να μπορούν να εντοπιστούν ενδεχόμενα επιπλέον περιστατικά.
Οι επιστήμονες εξετάζουν επίσης ποια είδη εντόμων μπορούν να μεταδώσουν τον ιό και κατά πόσο η εξάπλωσή του στα ζώα μπορεί να επηρεάσει τη δημόσια υγεία.
Η δραστηριότητα των σκνιπών στην Ευρώπη είναι γενικά μεγαλύτερη από την άνοιξη έως το φθινόπωρο και περιορίζεται καθώς μειώνονται οι θερμοκρασίες.
Υπάρχει λόγος ανησυχίας για την Ελλάδα;
Η καταγραφή του πρώτου ανθρώπινου περιστατικού δημιουργεί νέα επιστημονικά ερωτήματα, αλλά δεν σημαίνει ότι έχει ξεκινήσει επιδημία ή ότι ο ιός μεταδίδεται από άνθρωπο σε άνθρωπο.
Δεν υπάρχουν μέχρι στιγμής τεκμηριωμένα στοιχεία που να αποδεικνύουν μετάδοση μεταξύ ανθρώπων.
Στις επίσημες ανακοινώσεις του ECDC για την εξάπλωση του ιού στα ευρωπαϊκά εκτρεφόμενα ζώα δεν περιλαμβάνεται η Ελλάδα.
Οι υγειονομικές αρχές τονίζουν ότι το περιστατικό της Γαλλίας αφορά ασθενή με ιδιαίτερα σοβαρή ανοσοκαταστολή και δεν μπορεί να θεωρηθεί αντιπροσωπευτικό της επίδρασης του ιού στον γενικό πληθυσμό.
Η περαιτέρω παρακολούθηση θα δείξει εάν πρόκειται για μια εξαιρετικά σπάνια λοίμωξη ή εάν χρειάζεται να ληφθούν πρόσθετα μέτρα επιτήρησης.
