Η (Τουριστική) Ελλάδα Δεν Αγαπάει τα Γαϊδουράκια και τα Άλογά της


Ειρηνική διαμαρτυρία φιλόζωων για την κακοποίηση στα γαϊδουράκια δεν πρόλαβε καν να ξεκινήσει στη Σαντορίνη αφού μετά από επίθεση ιδιοκτητών δύο άτομα μεταφέρθηκαν στο νοσοκομείο και άλλα δύο τραυματίστηκαν ελαφρά. Μέτρα για την προστασία των γαϊδουριών που βρίσκονται στη Σαντορίνη αποφάσισε η δημοτική αρχή, μετά από καταγγελίες για περιστατικά κακομεταχείρισής τους.

Σε συναντήσεις του δημάρχου Θήρας, Νίκου Ζώρζου με εκπροσώπους τόσο του σωματίου ημιονηγών, όσο και φιλοζωικών οργανώσεων, αποφασίστηκαν ως άμεσα μέτρα η επέκταση και βελτίωση ειδικών σκιάστρων για να προστατεύονται τα ζώα από τη ζέστη καθώς και η βελτίωση της παροχής νερού στα σημεία παραμονής τους.


Τα βίντεο είναι όλο και πιο πολλά. Είναι ανατριχιαστικά, δείχνουν τουριστικές περιοχές της Ελλάδας και κακοποιημένα, κουρασμένα και υπερφορτωμένα γαϊδουράκια να προσπαθούν να περπατήσουν. Όπως αυτό, από τη Σαντορίνη, όπου φαίνεται ένας ηλικιωμένος άνδρας να χτυπά με μια βέργα -και αρκετή οργή- ένα γαϊδουράκι (προφανώς ιδιοκτησίας του;) στο κεφάλι:

Το θέμα των συνθηκών διαβίωσης και της εκμετάλλευσης των ζώων στην Σαντορίνη αλλά και γενικά στην τουριστική Ελλάδα, έχει ανοίξει. Το θέμα των γαϊδουριών της Σαντορίνης είχε φτάσει ακόμη και στο βρετανικό Τύπο, με την Daily Mail να καταγγέλει σε αφιέρωμά της, τις συνθήκες διαβίωσης των ζώων.

Μιλήσαμε με τη Ρόζα Ρούσσου, Πρόεδρο του Σύλλογου Προστασίας Ιπποειδών (ΙΠΠΟΘΕΣΙΣ) για τη μακρά υπόθεση κακοποίησης ζώων.

VICE: Τι συμβαίνει με τα ιπποειδή (άλογα, γαϊδούρια, μουλάρια) στη χώρα μας; Παρακολουθούμε στο Διαδίκτυο πολλά περιστατικά κακοποίησης τους. Υπάρχει νομοθεσία για την προστασία τους;
Ρόζα Ρούσσου: Τα ιπποειδή από την αρχαιότητα ήταν δίπλα στον άνθρωπο και ιδιαίτερα στην ελληνική κοινωνία. Από τον πόλεμο στην ειρήνη, στη συμβολή τους στην αγροτική οικονομία, την τουριστική, τις αθλητικές δραστηριότητες αλλά και τη θεραπευτική τους ιδιότητα. Τους λείπει ο λόγος, όχι όμως η αντίληψη και η εξυπνάδα. Φοβούνται, αγχώνονται, πονούν, πεινούν και διψούν ακριβώς όπως και εμείς.

Δυστυχώς στη χώρα μας έχουν αντικαταστήσει τα αντικείμενα – εργαλεία και η πλειοψηφία τα αντιμετωπίζει χωρίς κανένα σεβασμό όπως είμαστε υποχρεωμένοι όχι από τους νόμους αλλά από την ηθική. Δεν είναι μόνο ότι αυξήθηκαν τα περιστατικά κακοποίησης τα τελευταία χρόνια ο κόσμος άρχισε να αντιδρά. Οι πολίτες που δεν έχουν καμία σχέση με τα ιπποειδή καταλαβαίνουν πια πως τα ζώα αυτά ζουν δυστυχισμένα και υποφέρουν. Μιλούν πια για την κακοποίησή τους.

Δεν είναι μόνο η Σαντορίνη, απλώς εκεί το πρόβλημα είναι εντονότερο. Σε κάθε τόπο που χρησιμοποιούνται χωρίς κανένα όριο προστασίας, κανένα όριο ευζωίας, τότε υπάρχει κακοποίηση.

Οι νόμοι για την προστασία τους στη χώρα μας είναι σχεδόν μηδενικοί. Μόνο με τα γενικά άρθρα των νόμων που ορίζουν την ευζωία όλων των ζώων, μπορεί κάποιος να τα βοηθήσει. Υπάρχει τις περισσότερες φορές άγνοια των αρμόδιων Αρχών αν και πιστεύω πως σε αρκετές περιπτώσεις η άγνοια αντικαθίσταται από τις πελατειακές σχέσεις και συμφέροντα.

Η κοινοτική νομοθεσία εφαρμόζεται στη χώρα μας; Μπορεί να τα βοηθήσει;
Η κοινοτική νομοθεσία θα έλυνε πολλά προβλήματα, όμως απαιτείται να εφαρμοστεί και ένας ελεγκτικός μηχανισμός. Για παράδειγμα: από το 1990 σύμφωνα με την Κοινοτική οδηγία 90/427 η οποία έχει ενσωματωθεί με υπουργική απόφαση στο ΦΕΚ 672/7.8.1991 αριθμός ΥΑ 327239, άρθρο 2 ξεκαθαρίζεται ο όρος κατοικίδιο ιπποειδές. Όμως η κατηγορία αυτή απουσιάζει από την εθνική Νομοθεσία για την ευζωία των ζώων. Κάποιους τους βολεύει να τα θεωρούν μόνο ζώα παραγωγής για να εξυπηρετούνται οι εκμεταλλευτές τους. Όπως απουσιάζει και ο όρος ιπποειδή εργασίας, για τους ίδιους ακριβώς λόγους. Με τον Κοινοτικό Κανονισμό 1/2005 ορίζονται οι όροι μετακίνησης και μεταφοράς τους που καμία σχέση με τα φορτηγά Μεταφορές Μετακομίσεις ο Κίτσος δεν έχουν.

Είναι βέβαιο πως η ηλεκτρονική βάση δεδομένων που έπρεπε να υπάρχει από την 1/7/2016 θα μας έδινε τον ακριβή αριθμό ιπποειδών στην χώρα. Όταν δεν ξέρουμε πόσα έχουμε και που, πώς θα δημιουργήσουμε τις σωστές συνθήκες προστασίας τους.

Τέλη Ιουνίου έχει υποσχεθεί το ΥΠΑΑΤ πως θα είναι έτοιμη η ενσωμάτωση του Κοινοτικού Κανονισμού 2015/262 για την σήμανση και καταγραφή τους. Υπόψη πως ο προηγούμενος κανονισμός 504 από το 2008 δεν εφαρμόστηκε ποτέ.

Τι συμβαίνει με τα γαϊδουράκια που βλέπουμε να κακοποιούνται στα βίντεο και τις φωτογραφίες;
Πίσω από τις εικόνες ντροπής και κακοποίησης σίγουρα δεν κρύβεται μια παγκόσμια συνωμοσία που θέλει το κακό των κατοίκων, όσο και αν πάλεψαν οι δικοί τους δημοσιογράφοι να μας πείσουν. Καμιά φορά και η δημοσιογραφία τυφλώνει.

Δεν είναι μόνο η Σαντορίνη, απλώς εκεί το πρόβλημα είναι εντονότερο. Σε κάθε τόπο που χρησιμοποιούνται χωρίς κανένα όριο προστασίας, κανένα όριο ευζωίας, τότε υπάρχει κακοποίηση. Απλά κάποια στιγμή πεθαίνουν και κανείς δεν ενημερώνεται αφού δεν είναι δηλωμένα πουθενά, δεν έχουν κανένα ισόβιο αριθμό ή έγγραφο αναγνώρισης.

Είμαστε μια από τις μοναδικές χώρες στις οποίες μέσα από σελίδες πώλησης αυτοκινήτων ανταλλάσσονται ιπποειδή με τρακτέρ ή air condition.

Τον χειμώνα κουβαλούν μπάζα, τσιμέντα, σίδερα για να χτιστούν νέες κατοικίες και τον χρόνο που δεν τα χρειάζονται τα δένουν από τα πόδια για να μην τους φύγουν και τα αφήνουν στα χωράφια. Νερό και φαγητό ελάχιστο, να μην ξοδεύονται αφού αν το εργαλείο χαλάσει υπάρχει καινούργιο.

Περιμένουμε το πόρισμα της έρευνας του Δημάρχου που δυστυχώς για εκείνον το υπερφορτωμένο με σκουπίδια γαϊδουράκι που δεν μπορεί να περπατήσει μέσα στο χάραμα δεν είναι η εξαίρεση. Επίσης, θα ήθελα κάποια στιγμή η Κεντρική Ένωση Δήμων Ελλάδας να κάνει κάτι για όλα όσα γίνονται.

Εμπόριο και αναπαραγωγή ιπποειδών; Τι συμβαίνει;
Είμαστε μια από τις μοναδικές χώρες στις οποίες μέσα από σελίδες πώλησης αυτοκινήτων ανταλλάσσονται ιπποειδή με τρακτέρ ή air condition. Δεν υπάρχει απολύτως καμία μέριμνα για την ανεξέλεγκτη αναπαραγωγή και τις εκατοντάδες ανεπιθύμητες γέννες. Όποιος θέλει κάνει όσες αναπαραγωγές θέλει στα «εργαλεία» και τα πουλάει χωρίς αύριο. Εύκολο κέρδος, αδήλωτο φυσικά και ακούραστο.

Ιπποειδή υποσιτισμένα, με κληρονομικές ασθένειες, δεμένα μόνιμα σε χωράφια χωρίς ίσκιο και νερό, χωρίς ιατρική φροντίδα αφού οι κτηνίατροι που πραγματικά γνωρίζουν επιστημονικά να τα φροντίζουν είναι ελάχιστοι. Αν αντιδράσεις σε υποτιμούν λέγοντας πως θα κάνουν ότι γουστάρουν αφού τα ζώα είναι δικά τους. Και κάποιοι τους το επιτρέπουν φροντίζοντας να μην υπάρχει νομοθεσία που θα τους το απαγορεύει

Πηγή : vice.com

Αφήστε τα σχόλια σας

σχόλια