Νέα προσέγγιση διοίκησης στη Μεσαιωνική Πόλη από τον Σωτήρη Βαγιανό
Μια νέα φιλοσοφία διοίκησης, με έμφαση στην άμεση επαφή με την τοπική κοινωνία και την ουσιαστική συμμετοχή των κατοίκων, επιχειρεί να διαμορφώσει ο Εντεταλμένος Μεσαιωνικής Πόλης και Μνημείων, Σωτήρης Βαγιανός.
Στόχος αυτής της προσπάθειας είναι η τακτική, σταθερή και ουσιαστική επικοινωνία με τους μόνιμους κατοίκους εντός των τειχών, ώστε η άποψή τους να ακούγεται, να λαμβάνεται υπόψη και να αποκτούν ενεργό ρόλο στις εξελίξεις που αφορούν τη Μεσαιωνική Πόλη.
Άλλωστε, η Μεσαιωνική Πόλη της Ρόδου δεν αποτελεί μόνο ένα μοναδικό ιστορικό και πολιτιστικό μνημείο παγκόσμιας εμβέλειας, αλλά και έναν ζωντανό οργανισμό, με καθημερινότητα, ανάγκες, προκλήσεις, μόνιμους κατοίκους, εργαζόμενους και επαγγελματίες που δίνουν ζωή στον χώρο καθ’ όλη τη διάρκεια του χρόνου.
Στο πλαίσιο αυτό, η νέα αυτή προσέγγιση επιχειρεί να συνδέσει την προστασία και ανάδειξη του μνημειακού χαρακτήρα της περιοχής με την ενίσχυση της καθημερινότητας των ανθρώπων που ζουν και δραστηριοποιούνται μέσα σε αυτήν. Γιατί η διατήρηση της ταυτότητας της Μεσαιωνικής Πόλης δεν αφορά μόνο τα κτίρια, τα τείχη και την ιστορία της, αλλά και τους ανθρώπους που την κρατούν ζωντανή.
Τι αναφέρει ο Σωτήρης Βαγιανός:
«Στη Μεσαιωνική Πόλη δεν υπάρχει μόνο ιστορία. Υπάρχει καθημερινότητα.
Πρόσφατα είχα τη χαρά να συναντηθώ με μόνιμους κατοίκους της Μεσαιωνικής Πόλης της Ρόδου. Ανθρώπους που δεν εργάζονται απλώς εδώ, αλλά ζουν καθημερινά μέσα σε ένα ζωντανό μνημείο παγκόσμιας κληρονομιάς.
Άκουσα με προσοχή τα ζητήματα που τους απασχολούν. Γιατί η Μεσαιωνική Πόλη δεν είναι απλώς ένας χώρος με ιστορία – είναι μια πόλη ζωντανή, χειμώνα και καλοκαίρι.
Και οι κάτοικοί της αποτελούν αναπόσπαστο κομμάτι της, μαζί με κάθε επαγγελματία, κάθε εργαζόμενο, κάθε άνθρωπο που δραστηριοποιείται μέσα σε αυτήν.
Συμφωνήσαμε να έχουμε συνεχή και ουσιαστική επικοινωνία, ώστε τα προβλήματα να βρίσκουν λύσεις και όχι απλώς να καταγράφονται.
Η προστασία και η ανάδειξη του μνημείου περνά μέσα από τη στήριξη των ανθρώπων που το κρατούν ζωντανό. Και αυτό αποτελεί για μένα σταθερή δέσμευση.»
