Μπράβο κύριε Γερονικόλα! Αυτό δεν είναι δημοτική παράταξη, είναι το απόλυτο παιχνίδι επιβίωσης!
Ξεκινήσατε περήφανα, εκλέγοντας έξι ολόκληρους δημοτικούς συμβούλους. Γεμάτοι όνειρα, πλάνα και όρεξη για «έλεγχο». Μόνο που ο έλεγχος χάθηκε πριν καν αρχίσει το πρώτο συμβούλιο.
Φάση 1: Με το που καθίσατε στα έδρανα, οι τέσσερις πρώτοι εξαφανίστηκαν πιο γρήγορα κι από το bonus της πρώτης Κυριακής.
Φάση 2: Εκεί που έλεγες «εντάξει, μείναμε δύο, θα κάνουμε δίδυμο φωτιά», ήρθε και η αποχώρηση του πέμπτου.
Και εγένετο… ο Κούκος! Έμεινες πλέον ολομόναχος, να εκπροσωπείς μια παράταξη που πλέον χωράει ολόκληρη μέσα σε ένα… Smart. Αν αποφασίσεις να κάνεις εσωκομματική συνέλευση, θα πρέπει απλώς να κοιταχτείς στον καθρέφτη και να ψηφίσεις τον εαυτό σου (ελπίζουμε τουλάχιστον εκεί να υπάρξει ομοφωνία).
Το Μεγάλο Ερώτημα
Όταν δεν μπορείς να κουμαντάρεις, να πείσεις και να κρατήσεις ενωμένους πέντε δικούς σου ανθρώπους, πώς ακριβώς σκοπεύεις να ελέγξεις έναν ολόκληρο Δήμο, τις υπηρεσίες και τις δημοτικές επιχειρήσεις;
Εδώ η επιστήμη της πολιτικής σηκώνει τα χέρια ψηλά. Αν η δική σου ομάδα διαλύθηκε με ρυθμούς fast-track, ο έλεγχος στον δήμο και τις επιχειρήσεις του θα γίνει μάλλον με… τηλεπάθεια.
Το θετικό της υπόθεσης; Τώρα πλέον δεν κινδυνεύεις από άλλες εσωτερικές προδοσίες. Εκτός κι αν διαφωνήσεις με τον εαυτό σου και ανεξαρτητοποιηθείς κι εσύ από την παράταξη, οπότε το γλυκό θα δέσει απόλυτα!
Καλή δύναμη στον μοναχικό σου αγώνα!
