Ο πρόεδρος του Εμπορικού Συλλόγου Ρόδου, Κωνσταντίνος Σπανός, μέσα από μια ιδιαίτερα αιχμηρή αλλά και εύστοχη παρέμβαση, θίγει ένα ζήτημα που απασχολεί ολοένα και περισσότερους κατοίκους του νησιού: την εικόνα εγκατάλειψης που παρουσιάζουν δημόσιοι χώροι, μνημεία και περιοχές ιδιαίτερης ιστορικής και περιβαλλοντικής αξίας.
Με αφορμή μια χαρακτηριστική φωτογραφία, θέτει ερωτήματα για την εφαρμογή των κανόνων καθαρισμού οικοπέδων, την αποτελεσματικότητα των αρμόδιων φορέων και τη γενικότερη κατάσταση που επικρατεί σε αρκετά σημεία της Ρόδου. Παράλληλα, επισημαίνει ότι η ποιότητα ζωής των μόνιμων κατοίκων θα πρέπει να αποτελεί προτεραιότητα, υπενθυμίζοντας πως η εικόνα μιας πόλης είναι αποτέλεσμα τόσο των αποφάσεων της Πολιτείας όσο και της στάσης των ίδιων των πολιτών.
Την ώρα που η πολιτεία κυνηγά τους πολίτες για τα ακαθάριστα οικόπεδα, το μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς βρίσκεται σε αυτή την κατάσταση.
Υπενθυμίζουμε πως λίγες μέρες πριν εκδηλώθηκε πυρκαγιά στους ζωγράφους σε άλλο ακαθάριστο οικόπεδο της Τάφρου.
Ακολουθεί η ανάρτηση του κ. Σπανού:
Με αφορμή την σημερινή φωτογραφία θα ξεκινήσουμε με ένα ερώτημα μπορεί και ένα δεύτερο…
Εκείνος ο νόμος για τα ακαθάριστα οικόπεδα, έχει εφαρμογή μόνο στα οικόπεδα των ιδιωτών ή και στα οικόπεδα που κατέχουν κρατικοί οργανισμοί όπως πχ το υπουργείο πολιτισμού;
Διότι όχι μόνο αυτό το σημείο είναι σε αυτό το χάλι αλλά και στο πράσινο έκτρωμα στο Μόντε Σμιθ αλλά και σε πολλά μνημεία.
Όλες εκείνες οι ανακοινώσεις για έργα, συνεργεία που καθαρίζουν ήταν πραγματικές ή απλά τις βγάλαμε για να υπάρχουν και λάδι λάδι και από τηγανίτα τίποτα;
Είναι και η εφαρμογή για τα ακαθάριστα που είναι δυσλειτουργική και δύσχρηστη…
Η σημερινή φωτογραφία είναι επίσης χαρακτηριστική για την ασχήμια που επικρατεί σχεδόν απ’άκρη σε άκρη!
Είναι η ασχήμια της αδιαφορίας, της παραίτησης της παράδοσης και της εγκατάλειψης.
Και μην μου πει κανείς ότι τα χόρτα δεν βρίσκονται εκεί εδώ και 4- 5 μήνες;
Πάνω στα τείχη έχουν φυτρώσει ολόκληρα δέντρα.
Προφανώς όμως για να υπάρχουν εκεί τόσο καιρό είτε δεν έχει διαπιστωθεί η ύπαρξη τους από κανέναν είτε απλά υπάρχει αδιαφορία, γραφειοκρατία κωλυσιεργία.
Ο πολίτης δεν μπορεί να παρέμβει, να τα φτιάξει, γιατί θα βρει τον μπελά του.
Φυσικά το σημείο δεν είναι το μόνο που είναι έτσι!
Το σημείο θα μπορούσε να αποτελεί έναν υπέροχο χώρο θέασης, η περιπάτου, αλλά δεν είναι, με τις ευθύνες του πως του γιατί και ποιων να είναι γνωστές.
Δεν μπορεί να μιλάμε για εμπειρίες επισκεπτών και να υπάρχει τόση ασχήμια!
Ασχήμια στους δρόμους με τις λακκούβες και τα σαμάρια, ασχήμια στους βρώμικους τοίχους, στα κτήρια χαλάσματα, στα χαλασμένα φανάρια, στα εγκαταλελειμμένα πάρκα κλπ κλπ κλπ
Η σημερινή φωτογραφία, όπως και αρκετές προηγούμενες είναι για όλη αυτή την ασχήμια, την αδιαφορία, την εγκατάλειψη και την παρακμή που μας περιβάλλει και δυστυχώς έχουμε συνηθίσει και ανεχόμαστε.
Και δεν προβάλω τον τουρισμό και την εμπειρία ως αφορμή βελτίωσης καθώς
θεωρώ ότι οι πόλεις πρώτα πρέπει να είναι ευπρεπείς για τους μόνιμους κατοίκους της και μετά για όλους τους άλλους.
Επίσης η κατάσταση και η εικόνες που βιώνουμε είναι προϊόν χρόνιας εγκατάλειψης, αδιαφορίας και συμβολής των πολιτών με την συμπεριφορά ή την ανοχή τους.
