Φαίνεται πως στο τοπικό ΠΑΣΟΚ αναθερμαίνονται οι σκέψεις για τη διεκδίκηση της Περιφέρειας Νοτίου Αιγαίου, με την αναζήτηση ενός προσώπου που θα μπορούσε να σηκώσει τη σημαία μιας τέτοιας προσπάθειας.
Οι πολιτικές φιλοδοξίες, άλλωστε, σπανίως εξαφανίζονται. Συνήθως περιμένουν την κατάλληλη συγκυρία για να επανεμφανιστούν.
Και οι πρόσφατες περιπέτειες, οι αντιπαραθέσεις και τα ανοιχτά μέτωπα στην Περιφέρεια φαίνεται πως προσφέρουν σε ορισμένους την αφορμή να ανασύρουν από το συρτάρι παλαιότερους σχεδιασμούς και να αναπολήσουν ένδοξες ημέρες.
Η αφύπνιση του Νικηφόρου Παπανικόλα
Δεν πέρασε απαρατήρητη, για παράδειγμα, η πρόσφατη πιο έξαφνη παρουσία του Νικηφόρου Παπανικόλα στο Περιφερειακό Συμβούλιο, κατά τη συζήτηση για το καυτό ζήτημα της αντιπαράθεσης ΔΕΥΑΡ – Περιφέρειας.
Ο περιφερειακός σύμβουλος ύψωσε τους αντιπολιτευτικούς τόνους, θυμίζοντας ότι η αντιπολίτευση δεν εξαντλείται στην απλή παρουσία στις συνεδριάσεις.
Ήταν μια συγκυριακή παρέμβαση ή μήπως προάγγελος μιας ευρύτερης πολιτικής κινητικότητας; Ο χρόνος θα δείξει.
Άλλοι δίνουν τη μάχη και άλλοι περιμένουν τα οφέλη
Υπάρχει, ωστόσο, μια ενδιαφέρουσα λεπτομέρεια σε ορισμένους από αυτούς τους σχεδιασμούς.
Άλλοι σηκώνουν σήμερα το βάρος των αντιπαραθέσεων, άλλοι εκτίθενται, άλλοι αναλαμβάνουν το πολιτικό κόστος και κάποιοι τρίτοι ενδεχομένως προσδοκούν να εισπράξουν τα οφέλη.
Πρόκειται για μια παλιά και δοκιμασμένη πολιτική τακτική. Μόνο που όσοι βρίσκονται στην πρώτη γραμμή δεν είναι απαραίτητα διατεθειμένοι να προσφέρουν τον κόπο τους ως σκαλοπάτι για τις φιλοδοξίες άλλων.
Και συνήθως αντιλαμβάνονται εγκαίρως ποιος αγωνίζεται μαζί τους και ποιος απλώς περιμένει να καρπωθεί το αποτέλεσμα.
Πρόσθεσε το Rodosreport στις προτεινόμενες πηγές σου στη Google
Τα καρφιά ποιος θα τα σηκώσει;
Το πραγματικό ερώτημα, βεβαίως, δεν είναι ποιος θα ήθελε να διεκδικήσει την Περιφέρεια.
Το ερώτημα είναι ποιος μπορεί.
Γιατί το να επιθυμείς να “σταυρώσεις” τον Γιώργο Χατζημάρκο είναι μια σκέψη. Το να διαθέτεις όμως τις δυνάμεις, το πολιτικό εκτόπισμα και την αντοχή για να την πραγματοποιήσεις είναι μια εντελώς διαφορετική υπόθεση.
Ο σημερινός Περιφερειάρχης διαθέτει αναμφισβήτητα σημαντικό πολιτικό βάρος.
Μπορεί κανείς να διαφωνεί με τον χαρακτήρα του, με τον τρόπο που ασκεί διοίκηση, με τις ιδιορρυθμίες του ή με αποφάσεις και συμπεριφορές που κατά καιρούς έχουν προκαλέσει αντιδράσεις.
Μπορεί ακόμη να θεωρεί κάποιος ότι έχει αδικηθεί, λανθασμένοι χειρισμοί ή επιλογές που άξιζαν διαφορετικής αντιμετώπισης.
Όμως υπάρχει και η άλλη πλευρά της ζυγαριάς.
Ένα εκτεταμένο αποτύπωμα έργων και παρεμβάσεων στα νησιά του Νοτίου Αιγαίου, το οποίο δεν μπορεί να παραγνωριστεί απλώς και μόνο επειδή κάποιος διαφωνεί με τον άνθρωπο που βρίσκεται στο τιμόνι.
Και είναι ακριβώς αυτό το πολιτικό και διοικητικό αποτύπωμα που καθιστά την αναμέτρηση δυσκολότερη απ’ όσο ενδεχομένως φαντάζονται ορισμένοι.
Η κριτική είναι εύκολη. Η διαμόρφωση μιας πειστικής εναλλακτικής πρότασης, με πρόσωπα, πρόγραμμα και δυνατότητα διοίκησης δεκατριών μηνών δεν είναι.
Από τις φιλοδοξίες στο «ποτήριον»
Έτσι, λοιπόν, οι συζητήσεις μπορεί να πληθαίνουν, οι ενδιαφερόμενοι να μετρούν δυνάμεις και οι πολιτικές παρέες να καταστρώνουν σενάρια.
Όταν όμως φτάσει η στιγμή να αναζητηθεί εκείνος που θα βγει μπροστά, θα αναλάβει το κόστος και θα σηκώσει τα καρφιά μιας πραγματικής πολιτικής σύγκρουσης, τα πράγματα ενδέχεται να αλλάξουν.
Γιατί άλλο να σχεδιάζεις την αναμέτρηση από την ασφάλεια της εξέδρας και άλλο να κατεβαίνεις ο ίδιος στην αρένα.
Και δεν αποκλείεται κάποιοι που σήμερα εμφανίζονται πρόθυμοι να αναλάβουν τον ρόλο του διεκδικητή, όταν συνειδητοποιήσουν το πραγματικό βάρος της αποστολής, να καταλήξουν στην πασίγνωστη φράση:
«Πάτερ μου, εἰ δυνατόν ἐστι, παρελθέτω ἀπ’ ἐμοῦ τὸ ποτήριον τοῦτο».
Πάνος Παπαγεωργίου – Rodosreport.gr
*Η φωτογραφία ειναι AI, το κείμενο όχι
