Στο μεγαλείο των Παλιών Σφαγείων, της Τζίνας Δαβιλά

12202441_10154368349958266_1605263421_n

Μ. Χατζιδάκιs: «Την ανυπαρξία πολιτισμού την αποδεικνύει και η ύπαρξη υπουργείου Πολιτισμού».

 

Και γω χαίρομαι γιατί δεν υπάρχει Υπουργείο Ανθρωπιάς, Αλληλεγγύης και Εθελοντισμού.

 

Γιατί αν δημιουργηθεί, δεν θα συναντώ τους εργάτες της προσφοράς.

 

Την ηρεμία και την χαρά μιας θαυμάσιας πράξης.

 

Τα μελίσσια της δοτικότητας.

 

Ο δημοσιογραφικός μου ρόλος είναι αυτός: να σου μιλήσω ξανά και ξανά γι’αυτό που ζω στη Ρόδο.

 

Το νησί των πολλών ταχυτήτων.

 

Στα παλιά σφαγεία της Ρόδου υπάρχει χαρά. Βλέπεις αυτό που λείπει από την κοινωνική σου καθημερινότητα.

 

Χαμόγελο, ομαδικότητα, συνεργασία.

 

Και σε τούτο το πολύχρωμο, πολυεπίπεδο, πολυανθρώπινο γαϊτανάκι εθελοντές και πρόσφυγες έγιναν ένα.

 

Τη μια μέρα η εθελόντρια μαγείρισσα σκούπιζε το τσιμέντο για να είναι καθαρός ο γενικός χώρος που θα πατούσαν οι πρόσφυγες για να

 

παραλάβουν την μερίδα του φαγητού τους και το ίδιο απόγευμα οι φιλοξενούμενοι μετανάστες βοηθούσαν στο καθάρισμα.

 

Το ένστικτο αγνοεί την ομιλία και δουλεύει αποτελεσματικά.

 

Συγκινητικό;

 

Όχι απλώς συγκινητικό. Είναι το νόημα της ζωής.

 

Να ζήσεις από κοντά την γλυκιά κούραση των εθελοντών.

 

Που μου θυμίζουν τον Αλβέρτο Σβάιτσερ, [τον Ελβετό γιατρό (εκτός των άλλων ειδικοτήτων του) που αφιερώθηκε στην υπηρεσία των

 

αφρικανών του Ισημερινού], ο οποίος πέφτοντας κατάκοπος στο κρεβάτι να κοιμηθεί, αισθανότανε τέτοια εσωτερική αγαλλίαση, ώστε

 

έγραψε κάποτε της αδελφής του: «Μ’ όλα αυτά είμαι πολύ ευτυχής, που βρίσκομαι στην πρωτοπορία του βασιλείου του Θεού….».

 

Αν δεν πιστεύεις ή αν δεν το έχεις πάρει ακόμα είδηση, μάθε το και τράβα στα Παλιά Σφαγεία Ρόδου για να πάρεις μαθήματα Ανθρωπιάς.

 

Μόνο που φοβάμαι μήπως από την πολλή δημοτικότητά, κάποιοι φωστήρες δημιουργήσουν «Υπουργείο Ανθρωπιάς».

 

Ξέρεις ό,τι μπαίνει σε κουτάκια με φοβίζει.

 

Γιατί χάνεται η ελευθερία, ο αυθορμητισμός, η πηγαία αντίδραση.

 

Γίνεται μια πολιτισμένη φυλακή.

 

Και γω αγαπώ το ακατέργαστο.

 

Που δεν επισημοποιεί το αυτονόητο.

 

Που δεν συναλλάσσεται με το αυτονόητο.

 

Γιατί το κατεργασμένο θέλει πολύ δουλειά για να μην καταντήσει κομπιναδόρικο.

 

 

Ακολουθεί έκθεση εικόνων. Φωτογραφίες: Σταύρος Φλαμπουριάρης– Τζίνα Δαβιλά

Ντίνος Μαντικός και η γάτα-πρόσφυγας

P1010286.JPG

 

12204521_10154368349858266_2014950258_n.jpg

 

 

12204729_10154368350163266_1581986164_n.jpg

 

12204858_10154368350103266_707485730_n.jpg

 

12207736_10154368350053266_656882006_n.jpg

 

 

Ντίνος Μαντικός: Πρόεδρος CBR Δωδ/σου (Ε.Ο.Π.Κ: Εθελοντική Ομάδα Πρόληψης Καταστροφών) 

 

 

P1010287.JPG

 

P1010288.JPG

 

 

P1010289.JPG

 Γιατροί: Φρόσω Κουβίδη- Σάββας Καραγιάννης

12202038_10154368349738266_318088231_n.jpg

 

12202441_10154368349958266_1605263421_n.jpg

 

 

Αλβέρτος Σβάϊστερ: ελβετό θεολόγος, φιλοσόφος, γιατρός, μουσικός και ιεραπόστολος

Το 1952 τιμήθηκε με Νόμπελ Ειρήνης για την αξία και τη σημασία του υποδειγματικού φιλανθρωπικού του

έργου, ενταγμένο πάντα στο πλαίσιο της «αδελφότητας των εθνών» και του «σεβασμού της ζωής»…

 

lllblersscwwwtz9.jpg

 

 

P1010292.JPG

 

 

P1010293.JPG

 

12200823_10154368350233266_1378641430_n.jpg

Πηγή : iporta.gr