«Μοναχικές νύχτες» – Γράφει ο Γιώργος Χατζηδιάκου

tumblr_nmy4ulNiZy1u952nlo1_500

Μοναχικές οι νύχτες
Στο μπαλκόνι
Μοναχική καρδιά
Γράμματα που έγραψε
ιστορίες που έπλασε
Μα ποτέ δε κράτησε
Δεν τα έστειλε
σελίδες σκόρπιες
σελίδες σκισμένες
σελίδες πεταμένες

Είναι δύσκολες
Οι μοναχικές νύχτες
στο μπαλκόνι
όταν βλέπει
ανθρώπους πιασμένους χέρι χέρι
μια αγκαλιά
ένα παθιασμένο φιλί
ζηλεύει
το γράφει
μα σκίζει τις σελίδες ,
αφήνει τον αγέρα να τις πάρει
δε θα τις δώσει
όχι
όχι αυτές
δύσκολες οι ώρες
οι μοναχικές
όταν προσπαθεί
μέσα της να δει
τι θέλει;
Τι δεν θέλει
Ο πόνος θεριεύει
Πόνος που δεν ήξερε
Ένα σφίξιμο στο στομάχι
Το χτύπημα της καρδιάς τρελό
Πονά μα δε το δείχνει

Πόσο θα ήθελε να ήταν εδώ

Είναι δύσκολες οι νύχτες
Στο Μοναχικό της μπαλκόνι
Δύσκολο
να πεις πως Αγαπάς
Ναι σ΄ Αγαπώ
Γράμματα που έγραψε
Γράμματα που έσκισε
Που πέταξε
Ποτέ να μη τα στείλει
Αναπολεί
Θρηνεί
Μια χαμένη μέρα
Ένα χαμένο αύριο
Μια χαμένη στιγμή
Δύσκολες
οι Μοναχικές νύχτες στο μπαλκόνι

Γιώργος Χατζηδιάκου