«Κρυφή στιγμή» – Γράφει ο Γιώργος Χατζηδιάκου

unnamed

Φωτογραφία: Ανέζα Παλαιού

Το  μάτι με ξεγέλασε

ίσως και εσύ

Η σκηνή

Με  σούρουπο  μου μοιάζει

Ένα βήμα  πριν /  η  Νύχτα

τη κάψα  της  μέρας / σκεπάσει

Δροσιά να φέρει

Τοπίο / βραδινό

Με Πάθος

κρυφός Πόθος

Τα σύννεφα

Βαραίνουν την ατμόσφαιρα

Μια απειλή βλέπω / Τις  αστραπές

Η βάρκα

Μοναχική / Ακίνητη

τα ήρεμα νερά

δεν τα ταράζει 

Νοιώθω πως  Κρύβεσαι

Πίσω από το  άνοιγμα

Που αφήνουν

Τα απλωμένα

Κλαδιά  του  δέντρου

Δε θα ρωτήσω

Αν  σε δουν  / Δεν πρέπει

πιστεύω / πως 

Τη γαλήνη της στιγμής

Μόνη σου θέλεις να γευτείς

Μέσα σου

βαθιά  / να  την κρατήσεις

κάπως να  φυλακίσεις

και τα κατάφερες

δικό σου το στιγμιότυπο

το πάθος και η γαλήνη

Γιώργος Χατζηδιάκου

unnamed