Τι συμβαίνει στο σώμα σας όταν πίνετε 1-2 ποτήρια κόκκινο κρασί την ημέρα

krasi_16
Τα οφέλη τα κόκκινου κρασιού έχουν συζητηθεί για αρκετό καιρό.
Πολλοί πιστέυουν ότι ένα ποτήρι κόκκινο κρασί μπορεί να έχει πολλά οφέλη για την υγεία μας, ενώ άλλοι θεωρούν ότι το κρασί είναι υπερκτιμημένο.
Έρευνες έδειξαν επανελλειμένα ότι η μέτρι κατανάλωση κόκκινου κρασιού μειώνει το ρίσκο για πολλές ασθένειες και παθήσεις, όπως είναι οι καρδιακές.
Παρόλα αυτά υπάρχει μία λεπτή γραμμή ανάμεσα στην μέτρια και στην υπερβολική πρόσληψη.
Αυτό το άρθρο ρίχνει μία λεπτομερή ματιά στο κόκκινο κρασία και στα οφέλη του.
Αυτό οφείλεται στα δύο κυριότερα συστατικά του, δηλαδή στο αλκοόλ, αλλά και στις διάφορες αντιοξειδωτικές του ουσίες, με διάφορους μηχανισμούς, όπως είναι η αύξηση της καλής χοληστερόλης (HDL), η μείωση της δημιουργίας θρόμβων στο αίμα, η μείωση της πηκτικότητας του αίματος, η βελτίωση της λειτουργικότητας των αγγείων και κυρίως λόγω των ισχυρών αντιοξειδωτικών του, η προστασία των κυττάρων από την καταστροφή που προκαλεί το οξειδωτικό στρες.
Οι αντιοξειδωτικές αυτές ουσίες βρίσκονται σε μεγαλύτερες συγκεντρώσεις στα κόκκινα κρασιά που έχουν ζυμωθεί σε δρύινα βαρέλια, ενώ αυξάνονται κατά τη συντήρησή τους σε αυτά με το πέρασμα του χρόνου.
Αυτό όμως που θα πρέπει να γίνει κατανοητό είναι ότι όλες οι ευεργετικές δράσεις του κόκκινου κρασιού προκύπτουν μόνο μετά από καθημερινή και όχι περιστασιακή κατανάλωσή του.
Έχει βρεθεί ότι κάποιος ο οποίος καταναλώνει 2 ποτήρια κρασί κάθε ημέρα έχει όλες τις προαναφερόμενες δράσεις στον οργανισμό του, ενώ εάν κάποιος δεν πίνει καθόλου κρασί όλη την εβδομάδα και το καταναλώνει όλο μαζί στις 2 ημέρες του Σαββατοκύριακου δεν έχει κανένα από τα οφέλη του κρασιού στον οργανισμό του.
Τέλος, πέρα από την καθημερινή κατανάλωση, θα πρέπει να γίνει πλήρως κατανοητό ότι το κόκκινο κρασί είναι ευεργετικό μόνο σε μικρές ποσότητες (2 ποτήρια για τους άνδρες και 1 για τις γυναίκες). Μην ξεχνάμε ότι μεγάλες ποσότητες κατανάλωσης αλκοόλ, οδηγούν σε αύξηση των τριγλυκεριδίων στο αίμα, σε αλκοολισμό και σε παθήσεις του ήπατος (κίρρωση και συχνά θάνατο), και κυρίως σε ατυχήματα τα οποία συχνά είναι θανατηφόρα.