CERN: Τρεις ημέρες από το πείραμα που μπορεί να κάνει την Ανθρωπότητα να αγγίξει την άκρη του Σύμπαντος (vid)

blackholeearth
Στις 7 Νοεμβρίου, σύμφωνα με τους επιστήμονες του CERN, θα πραγματοποιηθεί ένα πείραμα το οποίο θα αποφέρει νέες γνώσεις σχετικά με την ύπαρξη του Multiuniverse (πολυσύμπαν) και την ύπαρξη παράλληλων κόσμων αλλά και που μπορεί να δημιουργήσει απροσδόκητους κινδύνους σύμφωνα με κάποιους άλλους καθώς θα επιτρέψει τη δημιουργία «μαύρων τρυπών» οι οποίες θα μπορούσαν να «ρουφήξουν» τη Γη!
Bέβαια, αυτό στην πραγματικότητα δεν μπορεί να συμβεί καθώς οι «μίνι» αυτές «μαύρες τρύπες» δεν ζουν παρά απειροελάχιστα κλάσματα του δευτερολέπτου, τόσο μικρά που θεωρείται ότι δεν μπορούν να προλάβουν να μεγαλώσουν ώστε να «τραφούν» με γειτονική ύλη.
Και πάλι όμως μπαίνουμε στα άδυτα του Θεού και κάτι τέτοιο πρέπει να γίνεται με το ανάλογο σέβας.
Το συγκεκριμένο πείραμα, εάν πετύχει, θα δώσει ενδείξεις διαστάσεων πέρα από το μήκος, το πλάτος, το βάθος και τον χρόνο, δηλαδή θα αποκαλύψει την Πολυδιαστατική Πραγματικότητα (Μultidimensional Reality), που διέπει τον Πολυσύμπαν, στην θεωρητική του τουλάχιστον μορφή.
Οι επιπτώσεις στην Φυσική,την Φιλοσοφία αλλά και την Μεταψυχική θα είναι κολοσσιαίες.
Οι επιστήμονες στη Γενεύη, όπου βρίσκεται ο Μεγάλος Επιταχυντής Αδρονίων (LHC) είναι έτοιμοι να ανεβάσουν τα επίπεδα ενέργειας σε συγκρούσεις υποατομικών σωματιδίων, έτσι ώστε να ανιχνεύσουν μαύρες τρύπες, σημάδι πολυσύμπαντος, αλλά κάποιοι θεωρούν ότι είναι πιθανό να υπάρξει διαρροή βαρύτητας του δικού μας σύμπαντος σε κάποιο παράλληλο σύμπαν.
Οι επικριτές μάλιστα του LHC, προειδοποιούν πως ο επιταχυντής σωματιδίων υψηλής ενέργειας, μπορεί να σημάνει το τέλος του σύμπαντός μας με τη δημιουργία μιας αδηφάγας μαύρης τρύπας (ίσως υπέρμετρα υπερβολικό αλλά πρώτη φορά επιχειρέιται κάτι τέτοιο και είναι άγνωστοι οι κίνδυνοι)
Οι θεωρητικοί του Cern πιστεύουν πως μόνο η βαρύτητα μπορεί να περάσει από το ένα σύμπαν σε κάποιο άλλο.
Ο Αχμέντ Φαράγκ Άλι τονίζει πως αν ανιχνευθούν μαύρες τρύπες στο LHC με τα προβλεπόμενα επίπεδα ενέργειες, τότε θα μπορεί να αποδειχθεί η ύπαρξη παράλληλων συμπάντων.
Πιο συγκεκριμένα αναφέρει: «Αν οι μαύρες τρύπες δεν ανιχνευτούν στα προβλεπόμενα επίπεδα ενέργειας, αυτό θα μπορούσε να σημαίνει τρία πράγματα. Είτε ότι δεν υπάρχουν επιπλέον διαστάσεις, είτε ότι είναι μικρότερες από ό,τι περιμέναμε, είτε ότι οι παράμετροι πρέπει να τροποποιηθούν».
Τι είναι όμως το Multiuniverse; Η Θεωρία λέει ότι κάθε φορά που ένα άτομο κάνει μια επιλογή τότε το αποτέλεσμα συμβαίνει σε όλες του τις εκδοχές. Δηλαδή, εάν κάποιος επιλέξει σε ένα σταυροδρόμι την κατεύθυνση Α, δημιουργείται ταυτόχρονα ένα σύμπαν όπου το ίδιο μέχρι εκείνη την στιγμή άτομο επέλεξε την κατεύθυνση Β, ακολουθώντας από εκείνη την στιγμή διαφορετική πορεία από τον «δίδυμο» αδελφό του που επέλεξε την Α.
Εν ολίγοις κάθε στιγμή δημιουργούνται απειρα «αντίτυπα» των εαυτών μας που άλλα μοιάζουν περισσότερο άλλα λιγότερο με εμάς αναλόγως την στιγμή του «διαχωρισμού».
Έτσι το Πολυσύμπαν εκφράζει όλα τα πιθανά γεγονότα που θα μπορούσαν να λάβουν χώρα και δεν έλαβαν στο δικό μας σύμπαν.
Υπάρχουν δηλαδή σύμπαντα στα οποία, τον Β’ ΠΠ τον κέρδισε η Γερμανία, ο Τ.Κένεντι δεν δολοφονήθηκε ποτέ, ο Μεσαίωνας δεν υπήρξε, η Αυτοκρατορία του Μ.Αλέξανδρου δεν διαλύθηκε με τον θάνατό του, η Ανθρωπότητα έχει βγει στο Διάστημα,ή η Ανθρωπότητα δεν κυριάρχησε ποτέ στον πλανήτη και άπειρες άλλες πιθανές εκδοχές της Ιστορίας.
H Θεωρία του Πολυσύμπαντος εξηγεί και το γιατί δεν υπάρχει το περιβόητο παράδοξο του εγγονού που επιστρέφει πίσω στον χρόνο και σκοτώνει τον παππού του. Εάν το κάνει τότε αυτός δεν θα γεννηθεί, άρα δεν θα γυρίσει πίσω στον χρόνο για να τον σκοτώσει και έχουμε ένα loop χωροχρονικής Παραδοξότητας. 
Με το Πολυσύμπαν όμως αυτό είναι εφικτό, ο εγγονός που γυρνάει πίσω στον χρόνο σκοτώνει έναν παππού από μια παράλληλη χρονική λωρίδα οπότε αυτός συνεχίζει να ζει κανονικά.
Όπως γίνεται κατανοητό θα προκύψουν μεγάλες συνειδησιακές αλλαγές και στην ουσία θα φέρει τους ανθρώπους σε άμεση γνωριμία με την έννοια του Θεού, καθώς ο θεολογικός ορισμός του Μεγαλοδύναμου είναι «ο ων», δηλαδή η Ύπαρξη, τα Πάντα,ότιδήποτε αντλαμβανόμαστε και μη, ότιδήποτε θα μάθουμε ή όχι, όλα τα γεγονότα, όλες οι πράξεις, όλες οι εξισώσεις.